خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۱۱ - فی مدح الصاحب الاعظم منشی الممالک خواجه زین الدین علی — صبح چو سر بر زد از دریچه ابراج
- شمارهٔ ۷ - فاجابه علیه الرحمة و الغفران بهذه القصیده — برگذشت از آسمان من کل باب
- شمارهٔ ۶ - قطعة أرسلها المرتضی العظم امیر احمد ابن المرتضی الاصفهانی الی صاحب الکتاب — افضل عالم کمال داد و دین
- شمارهٔ ۸ - فی مدح الصاحب المعظم شمس الدین محمود الهرموزی — چون رخت کس ماه در زیور نیافت
- شمارهٔ ۱۰ - فی مدح الشهریار الاعظم جلال الدولة و الدین — ای جناب تو چرخ را منهاج
- شمارهٔ ۱۲ - فی مدح صاحب الاعظم ناصر الدولة و الدین علی — چون لعل آفتاب بر آمد زکان چرخ
- شمارهٔ ۱۳ - فی صفة الکواکب — اینان که برین گوشه بامند چه نامند
- شمارهٔ ۹ - فی مدح الامیر الاعظم الاعدل الاکرم الشهریار المعظم خسرو الغازی مبارز الحق و الدنیا و الدین محمد زید عدله فی طرح الالف — ترکی که بر قمر ز شبس طوق عنبریست
- شمارهٔ ۱۷ - فی مدح الملک الاعظم نصیر الدولة و الدین عمید الملک نور قبره — صوفی صافی اگر جام مشعشع نکشد
- شمارهٔ ۱۶ - فی مدح الملک الاعظم انسب ملوک العجم نصیر الدولة و الدین محمد زید قدره — ایا قواعد گیتی بدولت تو ممهدّ
- شمارهٔ ۱۴ - فی شکوی الزمان و أهله — تا چه دیوند که خاتم ز سلیمان طلبند
- شمارهٔ ۲۱ - فی مدح الملک الاعظم معز الدنیا و الدین ملک حسین طاب ثراه — آن بحر دم کشت و ازو دهر پر بخار
- شمارهٔ ۱۵ - فی مدح الامیر الاعظم الاعدل الاکرم الشهریار المعظم الغازی المنصور مبارز الحق و الدین محمد المظفر خلد ملکه — چو عنقای خورشید را پر بلرزد
- شمارهٔ ۱۸ - فی مدح الصاحب السعید رکن الدین عمید الملک طاب ثراه — بوقت خنده ز لعل تو جان فرو ریزد
- شمارهٔ ۲۰ - فی مدح السلطان الاعظم ابوالمجاهد محمد شاه انارالله برهانه — دوش چون پیروز شد بر روم شاه زنگبار
- شمارهٔ ۱۹ - فی الموعظه — همه را گُل بدست و ما را خار
- شمارهٔ ۲۴ - فی مدح الصاحب الاعظم تاج الحق و الدین العراقی فی الاستیهاب نقداً — اَیا غبار درت سرمه اولی‌الابصار
- شمارهٔ ۲۳ - فی مدح الصاحب الاعظم جمال الدین احمد — ای بصورت چو صد هزار نگار
- شمارهٔ ۲۹ - فی مدح الصاحب السعید تاج الدین العراقی و تهنیة بولادة ابنه — منهی جانم رساند از عالم معنی خبر
- شمارهٔ ۲۷ - فی الموعظه — نوشته اند مقیمان قبه ی زنگار
- شمارهٔ ۲۵ - فی مدح الصاحب الاعظم منشی الممالک الایلخانیه صدر الدین یحیی القزوینی — چو نشد ز بام طارم این نیلگون حصار
- شمارهٔ ۲۲ - فی مدح الصاحب السعید بهاء الدولة و الدین الیزدی طاب ثراه و یصف القلم — قمری قاری نگر بگرفته در منقار قیر
- شمارهٔ ۲۸ - فی مدح صاحب الاعظم تاج الدولة و الدین العراقی و تهنیة بالزفاف — چون نو عروس حجله ی سیمین زرنگار
- شمارهٔ ۲۶ - فی مدح الصاحب السعید شمس الحق و الدین محمود صاین طاب ثراه — اگرچه بی‌خبر افتاده‌ام ز یار و دیار