خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- بخش ۱۹۹ - نبرد سام با ابرها و چگونگی ایشان — چو بشنید ازو سام این گفتگوی
- بخش ۱۹۷ - رسیدن سام در برابر ابرها — سپیده چو از کوه برکرد سر
- بخش ۱۹۳ - جنگ کردن شاپور با ابرها و کشته شدن شاپور — چرا دیر آمد جهان پهلوان
- بخش ۱۹۴ - رفتن سام بالای کوه فنا و جنگ کردن با دیوان — چو خورشید سر بر زد از کوهسار
- بخش ۲۰۰ - کشتی گرفتن سام با ابرها — چو خورشید بر چرخ گردید راست
- بخش ۱۹۶ - نامه نوشتن پری‌دخت به سوی سام — گشادند دست پری‌دخت ماه
- بخش ۱۹۵ - نبرد سام با ابرها و گرفتار شدن ابرها — بگفتند سام است که آمد به جنگ
- بخش ۱۹۸ - گرفتن سام، پهلوانان ابرها و کشتن ایشان را — بگفت و بگرداند در دیده آب
- بخش ۲۰۲ - آمدن فرهنگ دیو و کشتن سهلان و بردن قمرتاش را — دگر ره چو فرهنگ با زور و چنگ
- بخش ۲۰۶ - دامادی سام نیرم با پری‌دخت و شب زفاف — سراینده مرغان بستان سرای
- بخش ۲۰۸ - در بیان مجلس آراستن سام نریمان و آوردن قمرتاش را و بر تخت نشاندن و خود رفتن به طرف خاورزمین — درا ای سهیل یمانی به برج
- بخش ۲۰۳ - خبردار شدن سام از آمدن نهنکال — از آن رو سوی سام شد آگهی
- بخش ۲۰۱ - نامه نوشتن سام به فغفور چین — چنین گفت گوینده داستان
- بخش ۲۰۴ - لشکر کشیدن فغفور به جنگ سام — سپیده غو نای و آواز کوس
- بخش ۲۰۷ - زفاف نمودن سام با پری‌دخت و مجلس آراستن به روی او — چو بگذشت پاسی از آن تیره شب
- بخش ۲۰۵ - نشستن سام بر تخت فغفور شاه چین — سرای تذروان فرخنده کام
- بخش ۲۱۱ - پایان کتاب خواجو در حالت خود گوید — چنین است آئین گردان سپهر
- بخش ۲۰۹ - رفتن سام به ایران وبر تخت نشاندن قلوش را در خاور زمین و استقبال نمودن منوچهر شاه، سام نریمان — ز پیر خردمند موبدنژاد
- بخش ۲۱۰ - آوردن ابرها را در برابر منوچهر شاه — برفت و بیاورد آن اژدها
- شمارهٔ ۱ - فی التوحید — ای غرهٔ ماه از اثرِ صنعِ تو، غَرّا
- شمارهٔ ۲ - فی نعت الرسول صلی الله علیه و آله — صل علی محمدٍ دُرّة تاج الاصطفا
- شمارهٔ ۴ - فی مدح السلطان الاعظم الخاقان الاعدل الاکرم سلطان سلاطین العالم علاء الدولة و الدین ابوسعید انار الله برهانه — زین سفینه دم زند من عندهُ علم الکتاب
- شمارهٔ ۵ - فی مدح المرتضی الاعظم عضد الدنیا و الدین ابوعلی — قم اللیل یا صاحبی بالرکایب
- شمارهٔ ۳ - فی مدح الامیر الاعظم الشهریار المعظم والی السیف و القلم خسرو غازی المنصور مبارز الحق و الدین محمد زید عدله — چو رخ نمود بر ایوان این حدیقه ی مینا