خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۳۱ - فی مدح الصاحب السعید جمال الدولة و الدین احمد — چه کاخست این که کیوانست جفت طاق ایوانش
- شمارهٔ ۳۷ - فی مدح شیخ الاعظم سرّالله فی الارضین امین الحق و الدین الکازرونی — دوش جانرا محرم اسرار أسری یافتم
- شمارهٔ ۳۵ - فی الافتخارات و المباهات — سطریست هر دو کون از اوراق دفترم
- شمارهٔ ۳۰ - فی مدح الامیر الاعظم الشهریار المنصور مبارز الدنیا و الدین محمد ابن مظفر زید معدلته — ای بذیل کبریایت معتصم فتح و ظفر
- شمارهٔ ۳۳ - فی مدح الصاحب الاعظم الاعدل الاکرم خواجه برهان الدین فتح الله — ای رای جهانتاب ترا چرخ متابع
- شمارهٔ ۳۴ - فی مدح الصاحب الاعظم عز الدولة و الدین مسعود عز نصره — دی سحرگه چو آتش نشاّف
- شمارهٔ ۳۲ - فی مدح الصاحب الاعظم غیاث الدین محمد رشید بردالله مضجعه — مررنا بجرعآء و النجم یلمع
- شمارهٔ ۳۶ - فی مدح الصاحب الاعظم سلطان الوزرا شمس الحق و الدین زکریا — باز جمشید زمرد سلب زرین جام
- شمارهٔ ۴۲ - و له ایضاً — سحر چو مشعله دار سپهر آینه فام
- شمارهٔ ۳۸ - فی مدح الصاحب السعید شمس الدولة و الدین طاب ثراه — ای چمن را گل از آن عارض زیبا مرسوم
- شمارهٔ ۳۹ - فی مدح سلطان الاعظم و الخاقان الاعدل الاکرم جمال الدولة و الدین — چون پدید آورد رخ پیل سپید صبحدم
- شمارهٔ ۴۱ - فی مدح صاحب الاعظم و الامام الاعلم زین الحق و الدین الزیر آبادی نورالله ضریحه — ای کعبه روی چو مهت قبله ی عالم
- شمارهٔ ۴۳ - فی مدح المولی المعظم الصاحب الاعظم السعید الشهید تاج الحق و الدین العراقی و ارسل الیه — سلامی چو اجسام علوی معظم
- شمارهٔ ۴۴ - فی مدح الامیر الاعظم و السلطان المعظم جمال الدولة و الدین نیک پی نورالله مرقده — رسید موکب کوکب مثال خسرو اعظم
- شمارهٔ ۴۰ - فی مدح الصاحب السعید رکن الدین عبدالملک طاب ثاره — زهی عذار تو دارالقرار مردم چشم
- شمارهٔ ۴۵ - فی مدح الصاحب الاعظم غیاث الدنیا و الدین محمد رشید — دوش چون شاه حبش بیرون خرامید از حرم
- شمارهٔ ۴۸ - فی مدح السلطان الاعظم الشیخ ابو اسحق ابراهیم طاب مثواه و یصف القلعه — ز گردش فلک تیز گرد آینه فام
- شمارهٔ ۵۲ - فی مدح الامیر الاعظم الاعدل الاکرم صاحب الجیش و العلم شرف الحق الدنیا و الدین مبارز الاسلام و المسلمین شاه مظفر زید عدله — وقت صبحم گذر افتاد بر اطراف چمن
- شمارهٔ ۵۰ - فی مدح الصاحب الاعظم دستور المعظم شمس الحق و الدین محمود صاین قاضی نور الله مرقده — الا ای جعد چین بر چین مشکین کمند افکن
- شمارهٔ ۵۱ - فی منقبة مولای متقیان اسدالله الغالب علی ابن ابیطالب علیه السلام — قرطه ی رز چاک زد لعبت سیمین بدن
- شمارهٔ ۵۳ - فی مدح الامیر الاعظم جلال الدنیا و الدین ارپه بیک و یصف السیف — آن چیست عکس بیرق زرین آسمان
- شمارهٔ ۴۶ - فی مدح الامیر الاعظم الاعدل الاکرم جلال الحق و الدنیا و الدین مسعود شاه طاب الله ثراه — ای که رضوانت فرستد روضه ی دارالسلام
- شمارهٔ ۴۷ - فی مدح الشیخ الاعظم السالک الربانی و الناسک الصمدانی برهان الملة و الدین الکوبنانی قدس نفسه — چون بر آمد جوش جیش شاه زنک از راه شام
- شمارهٔ ۴۹ - فی الحقیقة و اثبات النفس الناطقه — من ببال کبریا در اوج وحدت می پرم