مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۲ — ای دل نگویی چون شدی ور عشق روزافزون شدی
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۱ — دریوزه‌ای دارم ز تو در اقتضای آشتی
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۶ — هم نظری هم خبری هم قمران را قمری
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۰ — در دل خیالش زان بود تا تو به هر سو ننگری
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۴ — عیش جهان پیسه بود گاه خوشی گاه بدی
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۳ — بویی ز گردون می‌رسد با پرسش و دلداریی
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۹ — عارف گوینده اگر تا به سحر صبر کنی
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۷ — ای دل سرگشته شده در طلبِ یاوه‌روی
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۱ — چون دل من جست ز تن بازنگشتی چه شدی
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۸ — سنگ مزن بر طرف کارگه شیشه‌گر‌ی
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۰ — تو نه چنانی که منم، من نه چنانم که تویی
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۵ — برگذری درنگری جز دل خوبان نبری
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۹ — آه خجسته ساعتی که صنما به من رسی
- غزل شمارهٔ ۲۴۷۱ — سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۳ — آه چه دیوانه شدم در طلب سلسله‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۲ — طوطی و طوطی بچه‌ای قند به صد ناز خوری
- غزل شمارهٔ ۲۴۷۳ — آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا توی
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۶ — ای که به لطف و دلبری از دو جهان زیاده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۸ — نیست به جز دوام جان ز اهل دلان روایتی
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۷ — کعبه طواف می‌کند بر سر کوی یک بتی
- غزل شمارهٔ ۲۴۷۰ — جان به فدای عاشقان خوش هوسی است عاشقی
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۵ — آمده‌ای که راز من بر همگان بیان کنی
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۴ — هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری
- غزل شمارهٔ ۲۴۷۲ — چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی