مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۹ — اگر او ماه منستی شب من روز شدستی
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۷ — مکن ای دوست نشاید که بخوانند و نیایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۱ — از هوای شمس دین بنگر تو این دیوانگی
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۰ — ای بداده دیده‌های خلق را حیرانیی
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۸ — صنما چونک فریبی همه عیار فریبی
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۰ — چو به شهر تو رسیدم تو ز من گوشه گزیدی
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۳ — اقتلونی یا ثقاتی ان فی قتلی حیاتی
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۲ — ای دهان آلوده جانی از کجا می خورده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۱ — تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۴ — خنک آن دم که به رحمت سر عشاق بخاری
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۵ — بمشو همره مرغان که چنین بی‌پر و بالی
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۶ — که شکیبد ز تو ای جان که جگرگوشه جانی
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۳ — سوی باغ ما سفر کن بنگر بهار باری
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۲ — تو فقیری تو فقیری تو فقیر ابن فقیری
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۳ — ز کجایی ز کجایی هله ای مجلس سامی
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۴ — مه ما نیست منور تو مگر چرخ درآیی
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۶ — همه چون ذره روزن ز غمت گشته هوایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۵ — مثل ذره روزن همگان گشته هوایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۱ — چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانی
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۷ — بده ای دوست شرابی که خدایی است خدایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۹ — تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماری
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۸ — خبری است نورسیده تو مگر خبر نداری
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۲ — صنما چنان لطیفی که به جان ما درآیی
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۰ — هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانی