مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۵ — هله آن به که خوری این می و از دست روی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۲ — تیغ را گر تو چو خورشید دمی رنده زنی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۶ — اگر امشب بر من باشی و خانه نروی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۷ — بده ای کف تو را قاعده لطف افزایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۱ — هر کی از نیستی آید به سوی او خبری
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۹ — ای که تو چشمه حیوان و بهار چمنی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۸ — به شکرخنده اگر می‌ببرد جان ز کسی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۴ — به شکرخنده بتا نرخ شکر می‌شکنی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۲ — ای شه جاودانی وی مه آسمانی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۰ — سخن تلخ مگو ای لب تو حلوایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۳ — قدر غم گر چشم سر بگریستی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۳ — چه حریصی که مرا بی‌خور و بی‌خواب کنی
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۳ — باوفا یارا جفا آموختی
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۰ — بوی مشکی در جهان افکنده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۲ — ای درآورده جهانی را ز پای
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۱ — فارغم گر گشت دل آواره‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۵ — اندرآ در خانه یارا ساعتی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۸ — هر دم ای دل سوی جانان می‌روی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۶ — قره العین منی ای جان بلی
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۴ — عاقبت از عاشقان بگریختی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۴ — با چنین رفتن به منزل کی رسی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۹ — بار دیگر عزم رفتن کرده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۵ — چاره‌ای کو بهتر از دیوانگی
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۷ — بوی باغ و گلستان آید همی