مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۲ — سر نهاده بر قدم‌های بت چین نیستی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۰ — بار دیگر ملتی برساختی برساختی
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۸ — آه از آن رخسار برق انداز خوش عیاره‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۷ — ای مهی کاندر نکویی از صفت افزوده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۴ — ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۱ — هر دلی را گر سوی گلزار جانان خاستی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۵ — ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۶ — ای که جان‌ها خاک پایت صورت اندیش آمدی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۳ — این چه چتر است این که بر ملک ابد برداشتی
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۶ — آتشینا آب حیوان از کجا آورده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۷ — تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبری
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۹ — پیش شمع نور جان دل هست چون پروانه‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۰ — در میان جان نشین کامروز جان دیگری
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۲ — آخر ای دلبر تو ما را می‌نجویی اندکی
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۳ — ساقیا شد عقل‌ها هم خانه دیوانگی
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۴ — چون تو آن روبند را از روی چون مه برکنی
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۱ — عاشقان را آتشی وآنگه چه پنهان آتشی
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۶ — آه کان سایه خدا گوهردلی پرمایه‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۸ — گرچه در مستی خسی را تو مراعاتی کنی
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۵ — ای خوشا عیشی که باشد ای خوشا نظاره‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۹ — بی‌گهان شد هر رفتن سوی روزن ننگری
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۹ — ساخت بغراقان به رسم عید بغراقانیی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹۸ — در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تری
- غزل شمارهٔ ۲۸۰۷ — گشت جان از صدر شمس الدین یکی سوداییی