مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۰ — هست در حلقه ما حلقه ربایی عجبی
- غزل شمارهٔ ۲۸۵۸ — صنما تو همچو آتش قدح مدام داری
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۴ — به شکرخنده اگر می‌ببرد دل ز کسی
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۵ — در رخ عشق نگر تا به صفت مرد شوی
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۶ — گر گریزی به ملولی ز من سودایی
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۳ — وقت آن شد که بدان روح فزا آمیزی
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۱ — چند روز است که شطرنج عجب می‌بازی
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۹ — هست اندر غم تو دلشده دانشمندی
- غزل شمارهٔ ۲۸۵۹ — برو ای عشق که تا شحنه خوبان شده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۷ — نیستی عاشق ای جلف شکم خوار گدای
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۲ — هله هشدار که با بی‌خبران نستیزی
- غزل شمارهٔ ۲۸۶۸ — در دلت چیست عجب که چو شکر می‌خندی
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۴ — سحری کرد ندایی عجب آن رشک پری
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۳ — رو رو ای جان سبک خیز غریب سفری
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۵ — نی تو شکلی دگری سنگ نباشی تو زری
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۰ — ای دریغا در این خانه دمی بگشودی
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۶ — شکنی شیشه مردم گرو از من گیری
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۱ — به دغل کی بگزیند دل یارم یاری
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۷ — بر یکی بوسه حقستت که چنان می‌لرزی
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۹ — ننگ هر قافله در شش دره ابلیسی
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۸ — هله تا ظن نبری کز کف من بگریزی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۰ — به حق و حرمت آنکه همگان را جانی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۱ — گر تو ما را به جفای صنمان ترسانی
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۲ — مرغ اندیشه که اندر همه دل‌ها بپری