مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۵ — آخر گل و خار را بدیدی
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۳ — رو رو که از این جهان گذشتی
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۲ — ای آنک تو خواب ما ببستی
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۴ — روز طرب است و سال شادی
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۷ — خضری به میان سینه داری
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۸ — می‌آید سنجق بهاری
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۹ — ای چشم و چراغ شهریاری
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۹ — ای یار یگانه چند خسبی
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۰ — بازم صنما چه می‌فریبی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۸ — من پار بخورده‌ام شرابی
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۱ — ای آنک تو خواب ما ببستی
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۶ — آن را که به لطف سر بخاری
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۶ — ای وصل تو اصل شادمانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۱ — از قصه حال ما نپرسی
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۱ — در خون دلم رسید فتوی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۲ — ای دلبر بی‌دلان صوفی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۰ — ای جان و جهان چه می‌گریزی
- غزل شمارهٔ ۲۷۶۰ — با دل گفتم چرا چنینی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۳ — ای آنک تو شاه مطربانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۹ — گویم سخن لب تو یا نی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۵ — چون عشق کند شکرفشانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۸ — مست می عشق را حیا نی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۴ — روزی که مرا ز من ستانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۷ — کژزخمه مباش تا توانی