مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۷۶۰ — عشاق به یک دم دو جهان در بازند
- رباعی شمارهٔ ۷۶۳ — عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۷۶۴ — عشق تو بهر صومعه مستی دارد
- رباعی شمارهٔ ۷۵۹ — عاشق که تواضع ننماید چکند
- رباعی شمارهٔ ۷۶۲ — عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزد
- رباعی شمارهٔ ۷۶۱ — عشق آن باشد که خلق را دارد شاد
- رباعی شمارهٔ ۷۶۷ — عشقی آمد که عشقها سودا شد
- رباعی شمارهٔ ۷۶۵ — عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند
- رباعی شمارهٔ ۷۶۶ — عشق تو سلامت ز جهان می‌ببرد
- رباعی شمارهٔ ۷۵۸ — عاشق که بناز و ناز کی فرد بود
- رباعی شمارهٔ ۷۶۹ — علم فقها ز شرع و سنت باشد
- رباعی شمارهٔ ۷۶۸ — عقل و دل من چه عیشها میداند
- رباعی شمارهٔ ۷۷۱ — غم را بر او گزیده میباید کرد
- رباعی شمارهٔ ۷۷۵ — قد الفم ز مشق چون جیم افتاد
- رباعی شمارهٔ ۷۷۲ — غم کیست که گرد دل مردان گردد
- رباعی شمارهٔ ۷۷۹ — گر با دل و دنده هیچ کارم افتد
- رباعی شمارهٔ ۷۷۳ — فردا که به محشر اندر آید زن و مرد
- رباعی شمارهٔ ۷۷۴ — قاصد پی اینکه بنده خندان نشود
- رباعی شمارهٔ ۷۷۶ — قومی به خرابات تو اندر بندند
- رباعی شمارهٔ ۷۷۷ — کاری ز درون جان میباید
- رباعی شمارهٔ ۷۷۸ — کامل صفتی راه فنا می‌پیمود
- رباعی شمارهٔ ۷۸۱ — گر خواب ترا خواجه گرفتار کند
- رباعی شمارهٔ ۷۸۰ — گر چرخ ترا خدمت پیوست کند
- رباعی شمارهٔ ۷۷۰ — عید آمده کز تو عید عیدانه برد