مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۷۴۴ — شب گشت که خلقان همه در خواب روند
- رباعی شمارهٔ ۷۳۷ — شاد آنکه ز دور ما یار ما بنماید
- رباعی شمارهٔ ۷۳۶ — شاد آنکه جمال ماهتابش ببرد
- رباعی شمارهٔ ۷۳۵ — سوز دل عاشقان شررها دارد
- رباعی شمارهٔ ۷۳۸ — شادی همه طالبان که مطلوب رسید
- رباعی شمارهٔ ۷۴۱ — شاهیست که تو هرچه بپوشی داند
- رباعی شمارهٔ ۷۳۹ — شادم که غم تو در دل من گنجد
- رباعی شمارهٔ ۷۴۰ — شادی زمانه با غمم برنامد
- رباعی شمارهٔ ۷۴۳ — شب رفت کجا رفت همانجای که بود
- رباعی شمارهٔ ۷۴۲ — شب چون دل عاشقان پر از سودا شد
- رباعی شمارهٔ ۷۴۵ — شور آوردم که گاو گردون نکشد
- رباعی شمارهٔ ۷۳۴ — سودای ترا بهانه‌ای بس باشد
- رباعی شمارهٔ ۷۴۶ — شور عجبی در سر ما میگردد
- رباعی شمارهٔ ۷۵۰ — صبح است و صبا مشک فشان می‌گذرد
- رباعی شمارهٔ ۷۵۴ — طاوس نه‌ای که بر جمالت نگرند
- رباعی شمارهٔ ۷۵۱ — صد بار ز سر برفت عقلم و آمد
- رباعی شمارهٔ ۷۵۳ — صد مرحله زانسوی خرد خواهم شد
- رباعی شمارهٔ ۷۴۷ — شیرین سخنی در دل ما میخندد
- رباعی شمارهٔ ۷۴۹ — صبح آمد و وقت روشنائی آمد
- رباعی شمارهٔ ۷۴۸ — صافی صفت و پاک نظر باید بود
- رباعی شمارهٔ ۷۵۲ — صد سال بقای آن بت مهوش باد
- رباعی شمارهٔ ۷۵۵ — عارف چو گل و جز گل خندان نبود
- رباعی شمارهٔ ۷۵۶ — هر دل که درو مهر تو پنهان نبود
- رباعی شمارهٔ ۷۵۷ — عاشق تو یقین دان که مسلمان نبود