مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۸۱۲ — مائیم ز عشق یافته مرهم خود
- رباعی شمارهٔ ۸۱۴ — مردان رهش زنده به جان دگرند
- رباعی شمارهٔ ۸۱۳ — مردان رهت که سر معنی دانند
- رباعی شمارهٔ ۸۱۶ — مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۷ — مرغی که ز باغ پاکبازان باشد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۵ — مردیکه به هست و نیست قانع گردد
- رباعی شمارهٔ ۸۰۷ — لعلیست که او شکر فروشی داند
- رباعی شمارهٔ ۸۰۶ — لبهای تو آنگه که با ستیز بود
- رباعی شمارهٔ ۸۰۹ — هر لحظه میی به جان سرمست دهد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۰ — ما می‌خواهیم و دیگران میخواهند
- رباعی شمارهٔ ۸۰۸ — ما بسته بدیم بند دیگر آمد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۱ — ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد
- رباعی شمارهٔ ۸۲۳ — معشوقه خانگی بکاری ناید
- رباعی شمارهٔ ۸۲۵ — مگذار که وسوسه زبونت گیرد
- رباعی شمارهٔ ۸۲۴ — مگذار که غصه در میانت گیرد
- رباعی شمارهٔ ۸۲۸ — من بی‌خبرم خدای خود میداند
- رباعی شمارهٔ ۸۲۶ — من بندهٔ آن قوم که خود را دانند
- رباعی شمارهٔ ۸۲۹ — من چوب گرفتم به کفم عود آمد
- رباعی شمارهٔ ۸۲۷ — من بندهٔ یاری که ملالش نبود
- رباعی شمارهٔ ۸۱۸ — مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد
- رباعی شمارهٔ ۸۲۱ — مطرب خواهم که عاشق مست بود
- رباعی شمارهٔ ۸۱۹ — مستان غمت بار دگر شوریدند
- رباعی شمارهٔ ۸۲۰ — مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود
- رباعی شمارهٔ ۸۲۲ — معشوقه چو آفتاب تابان گردد