مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۱ — مهمان توایم ما و مهمان سماع
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۸ — امروز سماعست و سماعست و سماع
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۶ — گفتم چشمم گفت که جیحون کنمش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۴ — بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۹ — عشقست زهر چه آن نشاید مانع
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۲ — هر روز بیاید آن سپهدار سماع
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۷ — الجوهر فقر و سوی الفقر عرض
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۰ — عاشق گردد بگرد اطلال و ربوع
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۷ — گویند که عشق بانگ و نامست دروغ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۳ — ای بندهٔ سردی به زمستان چون زاغ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۶ — گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۵ — گر با دیگری مجلس میسازم و لاغ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۳ — گویند مرا چند بخندی ز گزاف
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۰ — امروز طوافست طوافست طواف
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۴ — مهمان تو نیست دو سه روز و گزاف
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۱ — با زنگی امشب چو شدستی به مصاف
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۲ — در فقر فقیر باش و در صفوت صاف
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۹ — لو کان اقل هذه الاشواق
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۶ — آنکس که ترا بدید ای خوب اخلاق
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۵ — آن تاق که نیست جفتش اندر آفاق
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۷ — ای داروی فربهی و جان عاشق
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶۸ — تمکین و قرار من که دارد در عشق
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۹ — از دل سوی دلدار شکافست شکاف
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵۸ — گویند که یار را وفا نیست دروغ