مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۴ — بر دل چو شکفته گشت اسرار غمش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۱ — چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۵ — بر من بگریست نرگس خمارش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۶ — بیچاره دل سوختهٔ محنت کش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۲ — خائیدن آن لب که چشیدی شکرش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۹ — تا در نزنی بهر چه داری آتش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۷ — پیوسته مرید حق شو و باقی باش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۸ — تا بتوانی تو جامهٔ عشق مپوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۰ — جان جانی بیا میان جان باش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۳ — دانم که برای ما نخفتی همه دوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۳ — بر جان و دل و دیده سواری همه خوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۲ — با ما چه نه‌ای مشو رفیق اوباش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۷ — دلدار مرا وعده دهد نشنومش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۹ — رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۰ — سودای توام در جنون می‌زد دوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۸ — دل یاد تو آرد برود هوش ز هوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۱ — سوگند بدان دل که شده است او پستش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۲ — شب چیست برای ما زمان نالش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۵ — گر ناله کنم گوید یعقوب مباش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۳ — کاری کردم نگه نکردم پس و پیش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۴ — در انجمنی نشسته دیدم دوشش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴۴ — گر می‌کشدم غم تو هر دم مکش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۵ — در حلقهٔ مستان تو ای دلبر دوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳۶ — در مجلس سلطان بشکستم جامش