مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۸ — برزن به سبوی صحبت نادان سنگ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۷ — با همت باز باش و با کبر پلنگ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۳ — حاشا که شود سینهٔ عاشق غمناک
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۰ — می‌گردد این روی جهان رنگ به رنگ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۵ — در بحر صفا گداختم همچو نمک
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۱ — یک چند میان خلق کردیم درنگ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۴ — خندید فرح تا بزنی انگشتک
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۹ — چون چنگ خودت بگیرم اندر بر تنگ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۱ — هر روز بنو برآید آن دلبر عشق
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۲ — چون گشت طلسم جسم آدم چالاک
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۶ — آنجا که عنایتست چه صلح و چه جنگ
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷۰ — هر دل که طواف کرد گرد در عشق
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۴ — آواز گرفته است خروشان مینال
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۵ — از عقل دلیل آید و از عشق خلیل
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۲ — آنکس که ترا دید و نخندید چو گل
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۶ — از من زر و دل خواستی ای مهر گسل
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۹ — این نکته شنو ز بنده ای نقش چگل
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۳ — آن می که گشود مرغ جان را پر و بال
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۸ — این عشق کمالست و کمالست و کمال
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸۷ — اسرار حقیقت نشود حل به سؤال
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹۱ — جانی دارم لجوج و سرمست و فضول
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹۰ — پر از عیسی است این جهان مالامال
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹۳ — چون دم زدی از مهر رخ یار ای دل
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹۲ — چون آمده‌ای در این بیابان حاصل