مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۹۹۸ — امروز حریف عشق بانگی زد فاش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۳ — گفتی چونی بیا که چون روزم خوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۱ — ای جان جهان و روشنائی همه خوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۰ — ای باد صبا به کوی آن دلبر کش
- رباعی شمارهٔ ۹۹۹ — اندر بر خویشم بفشاری همه خوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۴ — گه باده لقب نهادم و گه جامش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۲ — ای چشم بیا دامن خود در خون کش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۶ — من شیشه زنم بر آن دل سنگ خوشش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۵ — مرغان رفتند بر سلیمان بخروش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۷ — ناگه بزدم دست بسوی جیبش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۹ — هان ای دل تشنه، جوی را جویان باش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰۸ — نیمی دف من به موش دادی همه خوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۲ — ای روز نشاط روشنی وقت تو خوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۴ — ای زلف پر از مشک تتاری همه خوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۶ — ای عشق بیا به تلخ خویان خو بخش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۷ — ای کرده به پنج شمع روشن هر شش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۸ — ای گنج بیا زود به ویرانهٔ خویش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۵ — ای سودائی برو پی سودا باش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۰ — با دل گفتم ز دیگران بیش مباش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲۱ — با پیر خرد نهفته میگویم دوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۹ — ای یار مرا موافقی وقتت خوش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۱ — ای دل برو از عاقبت اندیشان باش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۰ — هرچند ملولی نفسی با ما باش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱۳ — ای روی چو آفتاب تو شادی کش