مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۱ — ای یار بیا و بر دلم بر میزان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۲ — ای یک قدح از درد تو دریای جهان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۴ — با دل گفتم عشق تو آغاز مکن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۹ — بر گرد جهان این دل آوارهٔ من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۰ — بر گردن ما بهانه‌ای خواهی بستن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۶ — بیدل من و بیدل تو و بیدل تو و من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۵ — باغست و بهار و سرو، عالی ای جان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۸ — بر خسته دلان راه ملامت می زن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۳ — با دل گفتم اگر بود جای سخن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۷ — با هر دو جهان چو رنگ باید بودن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۱ — بسیار علاقه‌ها بباید ای جان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳۰ — ای یار به انکار سوی ما نگران
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۶ — توبه کردم ز توبه کردن ای جان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۹ — جانهاست همه جانوران را جز جان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۵ — تا روی تو قبله‌ام شد ای جان جهان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۸ — جانم بر آن قوم که جانند ایشان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۷ — تو شاه دل منی و شاهی می‌کن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۵۰ — جز بادهٔ لعل لامکان یاد مکن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۵۳ — چندین به تو بر مهر و وفا بستهٔ من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۵۱ — جز جام جلالت اجل نوش مکن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۵۲ — چون شاه جهان نیست کسی در دو جهان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۲ — پالوده شوی در طلب پالودن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۴ — تا با خودی دوری ارچه هستی با من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴۳ — پیموده شدم ز راه تو پیمودن