مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۲ — گفتم که بر حریف غمگین منشین
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۳ — گفتم مکن ایروت حسن خوت حسن
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۶ — ما کاهگلان عشق و پهلو به زمین
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۴ — گلباغ نهانست و درختان پنهان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۵ — ما زیبائیم خویش را زیبا کن
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۹ — معشوق من از همه نهانست بدان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۸ — مجموع جهان عاشق یک پارهٔ من
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۷ — ما مرد سنانیم نه از بهر سه نان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۲ — من بینم آنرا که نمی‌بینم من
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۰ — من بندهٔ مستی که بود دست زنان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۱ — من بیرخ تو باده ندانم خوردن
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۳ — من کاغذهای مصر و بغداد ای جان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۴ — من عاشق عشق و عشق هم عاشق من
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۶ — مردان تو در دایرهٔ کن فیکون
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۹ — هر روز خوش است منزلی بسپردن
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۵ — من کی خندم تات نبینم خندان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۸ — هر خانه که بی‌چراغ باشد ای جان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱۷ — نزدیک منی مرا مبین چون دوران
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲۱ — هر مطرب کو نیست ز دل دفتر خوان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲۰ — هر روز نو برآئی ای دلبر جان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲۲ — هشدار که می‌روند هر سو غولان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲۴ — هم نور دل منی و هم راحت جان
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲۵ — هنگام اجل چو جان بپردازد تن
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲۳ — هم خانه از آن اوست و هم جامه و نان