مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۰ — رو درد گزین درد گزین درد گزین
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۱ — روزیکه گذر کنی به خر پشتهٔ من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۲ — زان خسرو جان تو مهر شاهی بستان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۳ — سرمست توام نه از می و نز افیون
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۴ — سرمست شدم در هوس سرمستان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۸ — شمع ازلست عالم افروزی من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۷ — شد کودکی و رفت جوانی ز جوان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۷۹ — رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۶ — شب رفت و نرفت ای بتِ سیمین‌برِ من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۵ — شاخ گل تر بر سر عنبر میزن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۷۸ — رفتی و نرفت ای بت بگزیدهٔ من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸۹ — شوری دارم که برنتابد گردون
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۴ — عید آمد و عیدانه جمال سلطان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۸ — گر شامَم و گر عراق و گر لورستان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۹ — گر کشته شوم به نزد و پیکار تو من
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۰ — گر مشتاقی به پیش مشتاق نشین
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰۱ — کس نیست به غیر از او در این جمله جهان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۰ — صورت همه مقبول هیولا میدان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۱ — طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۳ — عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۲ — طبعی نه که با دوست در نیامیزم من
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۵ — فرخ باشد جمال سلطان دیدن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۶ — گر تیغ اجل مرا کند بی‌سر و جان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹۷ — گر دست بشد ز کار پائی میزن