صامت بروجردی
زندگی‌نامهٔ صامت بروجردی
میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها مانند غزل، قصیده و رباعی است. وی همچنین اشعار مذهبی در قالب بحر طویل دارد. شعرها و نوحه‌های صامت هنوز هم در سوگواریها و مراسم بزرگداشت حادثه عاشورا خوانده می‌شوند. وی که فن شعر را از میرزا عبدالمجید نوایی فرا گرفت، از راه سقط فروشی در بازارچه حاج سهرابی (ظهرابی) بروجرد امرار معاش می‌کرد و در کنار آن به کارهای ذوقی می‌پرداخت. صامت در روز پنجشنبه شانزدهم ماه محرم سال ۱۳۳۳ قمری در بروجرد درگذشت و در گورستانی در کوی صوفیان به خاک سپرده شد. این محوطه امروزه به نام این شاعر «صامتیه» نامیده می‌شود. دیوان صامت بروجردی (موسوم به ریاض الشهاده) به زحمت آقای سید صادق هاشمی برای گنجور ارسال شده است.
آثار صامت بروجردی
- صامت بروجردی
- افتتاح ریاض الشهاده (دیوان صامت)
- قصاید
- غزلیات
- کتاب الروایات و المصائب
- کتاب المراثی و المصائب
- اشعار مصیبت
- کتاب التضمین و المصائب
- کتاب النصایح و التنبیه
- کتاب القطعات و النصایح
- کتاب المناجات با قاضی الحاجات
- کتاب المواد و التاریخ
- کتاب نوحه‌های سینه زنی (به اقسام مختلفه و لحنهای متنوع و مخصوصه)
- مختصری از اشعار افصح الشعراء (میرزا حاجب بروجردی)
شعرهای صامت بروجردی
- شمارهٔ ۱۸ - نامه نوشتن فاطمه صغرا به پدر — روایت است که چون از وطن نمود سفر
- شمارهٔ ۱۹ - نازل شدن ملک حضور فخر کائنات — روایتست که روزی خلاصه کونین
- شمارهٔ ۱۵ - در بیان اذان گفتن بلال — کرد رحلت سوی جنت چو رسول قرشی
- شمارهٔ ۱۴ - در بیان قیامت و گریز به مصیبت — چنین شده است خبر مستفاد از اخبار
- شمارهٔ ۱۷ - معجزه حضرت موسی بن جعفر (ع) — بشنو این معجزه از شاه سریر اعجاز
- شمارهٔ ۲۰ - در وضوء گرفتن فخر امم(ص) — روایتی به نظر آمد از حیات قلوب
- شمارهٔ ۱۶ - روایت معراج — روایتست که ختم رسل شب معراج
- شمارهٔ ۱۳ - در وفات حضرت یوسف(ع) — چنین ز بغض کتب شد روایتی تحقیق
- شمارهٔ ۲۶ - شهادت حضرت قاسم بن الحسین(ع) — گفت راوی چون به دشت کربلا
- شمارهٔ ۲۲ - در بیان روایت ام حبیبه — روایت است چنین از شفیعه دو سرا
- شمارهٔ ۲۴ - مغلوب شدن خالد بن ولید — روایتست که بوبکر دون چو از دغلی
- شمارهٔ ۲۵ - اسلام آوردن زلیخا — کرد بر اورنگ شاهی چون قرار
- شمارهٔ ۲۳ - در بیان اسیری ابی‌العاص در مکه — روایتست که ختم رسل رسول عرب
- شمارهٔ ۲۷ - قضیه حضرت خلیل با نمرود — شنیدم حدیثی برون از عیوب
- شمارهٔ ۲۸ - حکایت سلطان سنجر سلجوقی — از قضا روزی به طرف مرغزار
- شمارهٔ ۲۱ - در بیان رحلت پیغمبر رحمت(ص) — روایت است که چون از جهان حبیب خدا
- شمارهٔ ۳۱ - وداع حضرت علی‌اکبر با مادر(ع) — در کرب و بلای حسین بی‌یار
- شمارهٔ ۳۴ - رحلت فاطمه زهرا (س) — روایتست که از فرقت رسول انام
- شمارهٔ ۳۵ - ورود سر مطهر به دیر راهب — چون سر مهر افسر سبط رسول
- شمارهٔ ۳۰ - نزول عهدنامه در کربلا به شاه تشنه‌جگر — روز عاشورا چو شاه کربلا
- شمارهٔ ۳۶ - در بیان شهادت میثم تمار — ای که داری شور دین داری بسر
- شمارهٔ ۳۳ - جنگ شداد با رب‌العالمین جل ذکره — کرد چون شداد از راه عناد
- شمارهٔ ۲۹ - امتحان طبیب موصلی — گفت راوی در تمام عالمین
- شمارهٔ ۳۲ - مکالمه جناب علی اکبر با پدر بزرگوارش — اکبر آن سرو قد ماه جبین