شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- شمارهٔ ۱۰ — اسم و ذات و صفت اگر دانی
- شمارهٔ ۱۱ — اگر داری هوای شرب شربت
- شمارهٔ ۱۳ — الحق مندرج فی طی محضره
- شمارهٔ ۸ — از من و ما نماند یک سر مو
- شمارهٔ ۱۲ — اگر در خلق حق را درنیابی
- شمارهٔ ۷ — از غیر به بر به حضرت او پیوند
- شمارهٔ ۱۴ — الف و لام و لام و ها هر چار
- شمارهٔ ۹ — اسب من چون همی خورد گه کاه
- شمارهٔ ۲۰ — این ساغر ما که عین آب است
- شمارهٔ ۲۱ — این صورت خوب و معنی روحانی
- شمارهٔ ۱۸ — این خرقهٔ چار وصله بگذار
- شمارهٔ ۱۹ — این ریاضت چو بوتهٔ عشق گداز
- شمارهٔ ۲۲ — این همه رنگهای پر نیرنگ
- شمارهٔ ۱۵ — اللّه‌اکبر تو خوش نیست با سر تو
- شمارهٔ ۱۶ — او در دل و دل به هر طرف گرداند
- شمارهٔ ۱۷ — این حقیقت در همه ساری بود
- شمارهٔ ۲۳ — اینجا به صفت صفت به ما بنمودند
- شمارهٔ ۲۵ — این خرقهٔ چار وصله بگذار
- شمارهٔ ۲۴ — ای دل گرت آئینهٔ اخلاص جلی است
- شمارهٔ ۲۶ — آفتاب آن و ماهتاب این است
- شمارهٔ ۲۷ — آفتاب خوشی است تابنده
- شمارهٔ ۲۸ — آفتابی ز غیب پیدا شد
- شمارهٔ ۲۹ — آمده بود یار بازاری
- شمارهٔ ۳۰ — آن کسانی که اهل عرفانند