شاه نعمتالله ولی
زندگینامهٔ شاه نعمتالله ولی
سید نورالدین نعمتالله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمتاللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمتالله ولی
شعرهای شاه نعمتالله ولی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۲ — شمع خوشی افروختی عود دل ما سوختی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۳ — خانهٔ تاریک اگر روشن کنی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۵۸ — هر که باشد محب آل علی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۵ — چون برسی به بحر ما واقف حال ما شوی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۴ — ظاهر جامیم و باطناً می
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۰ — جامع عالمی اگر دانی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۱ — عالم حق حق است تا دانی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۵۹ — در حقیقت یکی است تا دانی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۷۰ — گر تو عارف شوی شوی بخشی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۶ — نگاری مست ولا یعقل چو ماهی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۸ — گر بمیری ز خود بقا یابی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۷ — خانهٔ تاریک اگر روشن کنی
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶۹ — ظهوری لم یزل ذاتی بذاتی
- هو علی — ظاهر و باطن ار کنی طاهر
- تحقیق رباعی شیخ ابو سعید ابوالخیر علیه الرحمة و الغفران — یک بوسه سلیمان به لب آصف زد
- در ذکر نام بعضی از مشایخ — شیخ ما کامل و مکمل بود
- و من کلامه — آن کیست که سر مست به بازار بر آمد
- وله ایضاً — تا از سر زلف تو یکی تار برآمد
- شمارهٔ ۱ — ابداً مرغ عقل اگر پرد
- شمارهٔ ۲ — از ازل تا ابد دمی باشد
- شمارهٔ ۵ — از حقیت سؤال نتوان کرد
- شمارهٔ ۴ — از تو فربهی طلب نکنیم
- شمارهٔ ۳ — از بعد علی است یازده فرزندش
- شمارهٔ ۶ — از خیالات این و آن بگذر