شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- شمارهٔ ۸۱ — جان کهنم به عشق نو شد
- شمارهٔ ۸۰ — جام گیتی نما به ما دادند
- شمارهٔ ۸۲ — جسدت همچو جام و روحت راح
- شمارهٔ ۷۹ — جام بی می بگو چه باشد هیچ
- شمارهٔ ۸۶ — جوابی خوش چو آبی بشنو از ما
- شمارهٔ ۸۳ — جسم و جان است همچو آب و حباب
- شمارهٔ ۸۴ — جسم و جان خوشی همی یابد
- شمارهٔ ۸۵ — جسم و جانی که دارد این انسان
- شمارهٔ ۹۳ — چیزی که مراد دل بر آن است
- شمارهٔ ۹۴ — حرف و معنی جام و می را نوش کن
- شمارهٔ ۸۷ — چشم آن دارم که حال چشم من پرسد نگار
- شمارهٔ ۹۱ — چون من ز راه سلامت نمی رسم به سلامت
- شمارهٔ ۸۹ — چون دلم کار خاک کم کردی
- شمارهٔ ۸۸ — چو خسرو از لب شیرین نمی برد کامی
- شمارهٔ ۹۲ — چون که پر داد مرغ جان را باز
- شمارهٔ ۹۰ — چون مجرد شد او و عریان شد
- شمارهٔ ۹۵ — حسن حسن است که با حسین است
- شمارهٔ ۱۰۱ — خواجه‌ای دیدم که می آید ز کیچ
- شمارهٔ ۱۰۲ — خوش آب حیاتی است روان از نفس ما
- شمارهٔ ۹۶ — حسن خلق و خلق می دانم ز حق
- شمارهٔ ۹۷ — خانهٔ دل عمارتی می کن
- شمارهٔ ۹۹ — خری بر اسب و عیسی شد پیاده
- شمارهٔ ۹۸ — خدمت محمود می جستی ایاز
- شمارهٔ ۱۰۰ — خواجه بی عقل است و سرگردان شده