فرخی یزدی
زاده ۱۳۰۷ – درگذشته ۱۳۵۸ هجری قمری، یزد
زندگینامهٔ فرخی یزدی
میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامهنگار آزادیخواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.
آثار فرخی یزدی
شعرهای فرخی یزدی
- شمارهٔ ۱۷۳ — ملت چو شراب بی خودی نوش کند
- شمارهٔ ۱۷۵ — از عدل اگر وکیل توصیف کند
- شمارهٔ ۱۷۴ — هر کس میِ بیحقیقتی نوش کند
- شمارهٔ ۱۷۸ — عاقل که جز اقدام لزومی نکند
- شمارهٔ ۱۷۹ — آنانکه به قانونشکنی مشغولند
- شمارهٔ ۱۷۶ — آن کیست که پرده خطا چاک کند
- شمارهٔ ۱۷۷ — هرگز دل من شکایت از غم نکند
- شمارهٔ ۱۷۲ — دستی که به پرده کعبه را دیر کند
- شمارهٔ ۱۸۰ — آن قوم که با عاطفه و انسانند
- شمارهٔ ۱۸۷ — ما را متمولین گدا می خواهند
- شمارهٔ ۱۸۵ — آنانکه خطای خویش تکمیل کنند
- شمارهٔ ۱۸۴ — نظار چو قفل جعبه را باز کنند
- شمارهٔ ۱۸۶ — خوش باش که ارباب یقین شک نکنند
- شمارهٔ ۱۸۲ - بازداشت قوامالسلطنه و محاکمهٔ او — آنان که اصول را مراعات کنند
- شمارهٔ ۱۸۱ — آنانکه ترا به خویش ترغیب کنند
- شمارهٔ ۱۸۳ — موقعی که شماره از طوفان توقیف گردید بعوض آن، شماره اول روزنامه پیکار را که مدیر آن موسوی زاده یزدی بوده منتشر ساخت و رباعی زیر را بمناسبت سرمقاله همان روزنامه حراج در وزارتخانه ها درج نمود و پس از انتشار، این روزنامه هم توقیف شد که بعوض آن برای مشترک
- شمارهٔ ۱۹۰ — طوفان که طرفدار صفا خواهد بود
- شمارهٔ ۱۹۲ — جان چند گهی گوشه نشین خواهد بود
- شمارهٔ ۱۸۹ — در راستی آنکه بی کم و کاست بود
- شمارهٔ ۱۹۳ — آن را که درستی عمل، کیش بود
- شمارهٔ ۱۹۱ — گر دور زمانه این چنین خواهد بود
- شمارهٔ ۱۹۴ — ای کاش من و تو را کمی مدرک بود
- شمارهٔ ۱۹۵ - در مدح مستوفیالممالک — رسم و ره مستوفی اگر خوب نبود
- شمارهٔ ۱۸۸ — آن را که نفوذ و اقتدارات بود