فرخی یزدی

زندگی‌نامهٔ فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

آثار فرخی یزدی

• فرخی یزدی
  • دیوان اشعار

شعرهای فرخی یزدی

• شمارهٔ ۲۴۶ - در مورد رأی اعتماد مجلس به دولت قوام — ای سست عقیده، سخت شادی دیگر
• شمارهٔ ۲۴۴ — قمری سخن از سرو چمن می گوید
• شمارهٔ ۲۴۷ — ای غافل نشناخته زنگی از حور
• شمارهٔ ۲۴۸ - در انتقاد از دادگستری — این خانه ویرانه که تا نفخه صور
• شمارهٔ ۲۴۵ - سردار سپه — اسرار نهفته گر نگفتی بهتر
• شمارهٔ ۲۴۹ — از بهر مجازات و مکافات وزیر
• شمارهٔ ۲۵۰ — ای مرد جوان، تجربه از پیر بگیر
• شمارهٔ ۲۵۱ - در مورد انتخابات — صندوق دهن بسته درش چون شد باز
• شمارهٔ ۲۵۸ — امروز که گشته هر غمینی دلخوش
• شمارهٔ ۲۵۷ — ای دل تو همیشه راه حق پوی و مترس
• شمارهٔ ۲۵۴ — گل نیست دلم که رنگ و بو خواهد و بس
• شمارهٔ ۲۵۶ — شهزاده آزاد چو شد حارس فارس
• شمارهٔ ۲۵۹ — با کجروی خلق جعلق خوش باش
• شمارهٔ ۲۵۲ - درباره شکست قیام خیابانی — طوفان بشنو چو نی، نوای تبریز
• شمارهٔ ۲۵۳ — دهقان پسر کارگری کهنه لباس
• شمارهٔ ۲۵۵ — در مملکت انقلاب می باید و بس
• شمارهٔ ۲۶۶ - یعنی کشک — موقعی که یکی از دوستان فرخی (آقای رضای گلشن یزدی) برای خداحافظی نزد وی رفته بود از مرحوم فرخی می پرسد که اگر در یزد فرمایشی دارید انجام دهم. فرخی در جواب می گوید قلم را از جیب در بیاور و یادداشت کن تا بگویم و رباعی ذیل را بالبداهه گفت:
• شمارهٔ ۲۶۰ — ای دوست به فکر جنگجوئی کم باش
• شمارهٔ ۲۶۷ — چون عامل ماضی است منصورالملک
• شمارهٔ ۲۶۲ — در بیشه دهر، شیر با دندان باش
• شمارهٔ ۲۶۵ — تنها نه منم غمین برای دل خویش
• شمارهٔ ۲۶۴ — در پای گلی شبی نهاده سر خویش
• شمارهٔ ۲۶۱ — از درد و غم زمانه افسرده مباش
• شمارهٔ ۲۶۳ — ای خامه راست رو حقیقت جو باش