قصاید — دیوان اشعار اثیر اخسیکتی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۴ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل — خسر و خسرو نشان شاهی که جز بر لفظ او
- شمارهٔ ۷ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان سلجوقی — خوش گرد چرخ گوش ممالک بدین خطاب
- شمارهٔ ۱ — زهی سر بر خط فرمان تو افلاک و ارکان را
- شمارهٔ ۶ - مدح — مرزبان خطه ی اول فلک معزول باد
- شمارهٔ ۲ - مدح خواجه اثیر الدین تورانشاه — میان در بست اقبال آگهی را
- شمارهٔ ۳ - مدح — ای داده ز آفتاب گداره کلاه را
- شمارهٔ ۵ - مدح فخرالدین زکریا — زهی جناب تو والا مکان نعمت والا
- شمارهٔ ۸ - مدح خواجه امام صفی الدین اصفهانی — زهی تو روح به خوبی و دیگران همه قالب
- شمارهٔ ۱۳ - تاسف از جوانی و یاد از گذشته — وداع و فرقت احباب و یاد عهد شباب
- شمارهٔ ۱۶ - مدح مظفرالدوله قزل ارسلان — به بست شرع سلامت گذار بر سوی نوب
- شمارهٔ ۹ - مدح بهاءالدین — رمیده جان سعادت رجوع یافت بقالب
- شمارهٔ ۱۱ - مدح علاء الدوله فخرالدین عربشاه — تافت چو صبح دوُیم شاخ ملمع سلب
- شمارهٔ ۱۴ - مدح عماد الدین محمد — ای سالکان راه هوای تو در طلب
- شمارهٔ ۱۲ - مدح خواجه شمس الدین — گر مایه گیرد از رخت ای دلبر آفتاب
- شمارهٔ ۱۰ - مدح خواجه فخرالدین — در تتق ابر شد، باز رخ آفتاب
- شمارهٔ ۱۵ - مدح یکی از صدور- در بحر خفیف — ای فلک قدر آفتاب جناب
- شمارهٔ ۲۳ - فخریه — گره‌گشایِ سخن، خامهٔ توانِ من است
- شمارهٔ ۲۲ - مدح سلطان طغرل بن ارسلان — خسروا، ملک تو را، عرض جهان نتوان گرفت
- شمارهٔ ۱۷ - مدح سلطان قزل ارسلان سلجوقی (مظفرالدوله و الدین بن شمس الدین ایلد کز) — آنرا که چار گوشه عزلت میسر است
- شمارهٔ ۲۱ - در مرگ شرف الدین موفق گرد بازو — دلی که بسته این پیرزال جادو نیست
- شمارهٔ ۱۹ - مدح سیف الدین حسن جاندار — آنچه بر من ز دل و دلدار است
- شمارهٔ ۱۸ - وصف بزم و مدح اتابک مظفرالدین قزل ارسلان و سلطان ارسلان بن طغرل — الحق این جشن، نه جشن است که باغ ارم است
- شمارهٔ ۲۴ - تسلیت از درگذشت مادر سلطان ارسلان بن طغرل — در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیست
- شمارهٔ ۲۰ - مدح — بخدائی که نفس قدرت او
- شمارهٔ ۲۷ - مدح — اقتدارش رایت خورشید بر گردون زده است
- شمارهٔ ۳۱ - تاسف از درگذشت صدرالدین عبداللطیف خجندی و تهنیت به جمال الدین خجندی — در دیده ی زمانه، نشان حیا نماند
- شمارهٔ ۲۸ - مدح ابوالبرکات هبة الدین علی طبیب — مرا دلی است زصد گه نهاده بر ره حاج
- شمارهٔ ۲۶ - مدح اقضی القضات خواجه رکن الدین حافظ همدانی — ای خرد را خاک درگاه تو اکسیر نجات
- شمارهٔ ۲۹ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل، پس از فتح ابخاز — خسرو توران گشای، روی به ایران نهاد
- شمارهٔ ۳۰ - مدح خواجه امام شیخ الاسلام ظهیرالدین بلخی — هر آن کسوت که بر بالای نعمان الزمان زیبد
- شمارهٔ ۲۵ - رثای سلطان ارسلان بن طغرل — یک ره به نشمری که جهانی مشمر است
- شمارهٔ ۳۲ - مدح یکی از صدور — ای کلک تو بر لوح عطارد زده ابجد
- شمارهٔ ۳۵ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع دوم — ای آفتاب عالم روزت خجسته باد
- شمارهٔ ۳۶ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع سوم — ای شاه شیر زهره، شکارت خجسته باد
- شمارهٔ ۳۹ - تاسف از درگذشت سیف الدین سنقر همدانی معروف به خمار تکین — نمی توان بسر سرّ روزگار رسید
- شمارهٔ ۳۴ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع نخست — ای عید ملک و ملت عیدت خجسته باد
- شمارهٔ ۳۳ - مدح خواجه صدرالدین قاضی مراغهٔ وزیر سلطان طغرل — کار دو گیتی به کام صدر اجل باد
- شمارهٔ ۳۷ - مدح خواجه جمال الدین خجندی از رؤسای شافعیه اصفهان — در این دو پهنه که میدان ادهم است و سمند
- شمارهٔ ۳۸ - مدح نجم الدین لاجین والی همدان — در سر مردان غم عشق تو معجر می‌کشد
- شمارهٔ ۴۰ - تاسف از درگذشت اقضی القضات خواجه امام ظهیرالدین — ماهی ز آستین معالی در او فتاد
- شمارهٔ ۴۳ - در مقام عشق فرماید — عشق برآورد گرد، از سر مردان مرد
- شمارهٔ ۴۷ - مدح نجم الدین لاجین — گر، خاتم مردمی نگین دارد
- شمارهٔ ۴۴ - مدح اتابک علاءالدین محمد خداوند مراغه — هرکه بر منهاج عزمی رای مقصد می‌کند
- شمارهٔ ۴۲ - مدح ارسلان بن طغرل — چیست از احسان که خورشید کرم با من نکرد
- شمارهٔ ۴۸ - مدح اتابک علاءالدین محمد — پای دار، ای کوی گردون زخم چوگان در رسید
- شمارهٔ ۴۱ - مدح بهاءالدین محمد وزیر — ملک را فال ز اقبال بقا می یابد
- شمارهٔ ۴۶ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل — تا قافله شیر ز ماهی به حمل شد
- شمارهٔ ۴۵ - شاد باش میلاد خواجه سعد الدین مسعود و مدح سلطان قزل ارسلان سلجوقی — به مهد کرد طبیعت مشیمه های ودود
- شمارهٔ ۵۲ - مدح — ای شاه شاهزاده سپهرت غلام باد
- شمارهٔ ۵۰ - مدح حجت الاسلام رکن الدین حافظ همدانی — رمضان سایه رحیل افکند
- شمارهٔ ۵۱ - مدح — ای عهد تو چون عهد قضا سرمد
- شمارهٔ ۴۹ - مدح جمال الدین محمود بن عبداللطیف بن محمد بن ثابت خجندی — زهی بجان تو جاوید زنده جان خجند
- شمارهٔ ۵۶ - مدح خواجه جلال الدین ابوالفضل بن قوام الدین درگزینی وزیر سلطان ارسلان بن طغرل — ایا خدای بخلقت نیافریده نظیر
- شمارهٔ ۵۴ - مدح سلطان رکن الدین ارسلان بن طغرل — چون خرقه گشت بر کتف شب ردای قار
- شمارهٔ ۵۳ - در تجرید و تفرید و مقام شامخ انسان و منزلت عرفان: — افدیک یا خیر البشر، ای تاج عالم بلکه سر
- شمارهٔ ۵۵ - وصف شکار و شکارگاه و مدح ارسلان بن طغرل — چو شاه شرق برآید برهنورد شکار
- شمارهٔ ۵۹ - در ذم و قدح اهل نفاق و شکایت از مردم عراق و تخلص در مدح خواجه جمال الدین عثمان — شکست دور سپهرم به پایمال ز حیر
- شمارهٔ ۵۸ - وصف خزان و مدح ابو منصور وزیر — بهار چون خط بطلان کشید بر منشور
- شمارهٔ ۶۰ - توصیف جشن و تعریف شهرود و رباب و مدح فخرالدین عربشاه — ای بزم جهان آرا، ای جشن جنان پیکر
- شمارهٔ ۵۷ - وصف دیماه و تعریف آتش و توصیف مجلس بزم خواجه اثیرالدین تورانشاه وزیر — تا باوج آمد سر رایات خیل ز مهریر
- شمارهٔ ۶۲ - مدح فخرالدین علاءالدوله عربشاه خداوند قهستان — ای جزع تو، هم نیام و هم خنجر
- شمارهٔ ۶۳ - توصیف رباب، چنگ، کمانچه، دف، بربط - مدح سید عزالدین خسروشاه فرزند علاء الدوله فخرالدین عربشاه رئیس همدان — بزمی است ز لطف خلد پیکر
- شمارهٔ ۶۴ - توصیف صبح و مدح مظفرالدین قزل ارسلان — خاتون زمان به دست شبگیر
- شمارهٔ ۶۱ - مدح خواجه جلال الدین ابوالفضل در گزینی معروف به نظام الملک وزیر — زهی مناقب مجد تو در جهان مشهور
- شمارهٔ ۷۱ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان — بنامیزد، بنامیزد زهی خورشید گلرنگش
- شمارهٔ ۷۰ - مدح نظامی گنجوی و یکی از دانشمندان زمان — ای جره ی صید جای دانش
- شمارهٔ ۷۲ - مدح سلطان قزل ارسلان — زهی عنصر جوهر آفرینش
- شمارهٔ ۶۸ - وصف صبح و مدح سلطان مظفر الدین قزل ارسلان سلجوقی — چون کرد دیده بان افق چشم خفته باز
- شمارهٔ ۶۹ - مدح ملک مظفرالدین قزل ارسلان — کوی ظفر اقبال تو بر بود ز هرکس
- شمارهٔ ۶۵ - مدح امیر جمال الدین بکلر — سنبل بدمید از گل آن سر و صنوبر
- شمارهٔ ۶۶ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان — کجاست راوی اخبار و ناقل آثار
- شمارهٔ ۶۷ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان — خجسته جشن عرب کرد سایه بر جمهور
- شمارهٔ ۷۵ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان سلجوقی — خهی شاه انجم و فی الله ظلک
- شمارهٔ ۷۳ - مدح شرف الدین الب ارغون — کرد از جهان رحیل جهانی همه شرف
- شمارهٔ ۸۰ - مدح سید فخرالدین عربشاه «علاءالدوله» — به بست کله سحابی بر آسمان کرم
- شمارهٔ ۷۸ - مدح رکن الدین ارسلانشاه غازی — چو رفت شاه کواکب ببار گاه حمل
- شمارهٔ ۷۶ - مدح سلطان غیاث الدین — فارغ شد از محارق کدورت صفای ملک
- شمارهٔ ۷۹ - مدح کمال الدین زنجانی معروف به تعجیلی، وزیر سلطان رکن الدین طغرل — ایا چو ذات خرد جوهرت عدیم مثال
- شمارهٔ ۷۷ - مدح سلطان الب ارسلان بن طغرل — بفراخت رایت حق، برتافت روی باطل
- شمارهٔ ۷۴ - توصیف شب و مدح سید فخرالدین عربشاه امیر قهستان «علاءالدوله» — دوش که این شهسوار کره ابلق
- شمارهٔ ۸۵ - مدح سید فخرالدین عربشاه — ماولی پرور عدو کاهیم
- شمارهٔ ۸۲ - مدح شرف الاسلام صدرالدین خجندی رئیس شافعیه اصفهان — ای بوجود تو زنده پیکر انعام
- شمارهٔ ۸۷ - مدح نجم الدین لاجین و سلطان قزل ارسلان — اگر چو قوس قزح جمله تن، دهان دارم
- شمارهٔ ۸۱ - مدح شاه علاءالدوله فخرالدین عربشاه — تا منت توست هم نشینم
- شمارهٔ ۸۶ - فخریه و مدح فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان «علاءالدوله» — باز بر اوج سخن تازم و موجی بزنم
- شمارهٔ ۸۴ - مدح سید عمادالدین مردانشاه بن عربشاه — چون بر آهیخت سرور اجرام
- شمارهٔ ۸۸ - وصف صبح و مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان — چون شب بآفتاب رخ شاه داد جان
- شمارهٔ ۸۳ - مدح اقضی القضات رکن الدین حافظ همدانی — ای بر همه دشمنان مُقدم
- شمارهٔ ۹۰ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع نخست — طفل نه ای چند از این، دایه نا مهربان
- شمارهٔ ۹۱ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع دوم — ای صف شمشاد تو تاخته بر ارغوان
- شمارهٔ ۹۲ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع سوم — تا نفس عیسوی زاد نسیم از دهان
- شمارهٔ ۹۳ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع چهارم — دوش چو برد آفتاب دست به تیغ یمان
- شمارهٔ ۸۹ - در توحید و چگونگی خلقت جهان و انسان — جهان را هم جهان بانی است، پیدابین و پنهان دان
- شمارهٔ ۹۴ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع پنجم — غنچه دو اسبه رسید با سپه ضیمران
- شمارهٔ ۹۶ - مدح عمادالدین عبدالرحیم احمد قاید — در بند آن مشو که چرا پیر شد جهان
- شمارهٔ ۹۵ - در نعت رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم و ثنای مولای متقیان علی ابن ابی طالب علیه السلام — ای عقل خنجر تو و ناوردگاه جان
- شمارهٔ ۹۸ - مدح خواجه امام ظهیرالدین بلخی — ای بمدیحت روان زبان فریقین
- شمارهٔ ۱۰۲ - مدح فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان — ای روی تو عید عالم جان
- شمارهٔ ۱۰۰ - مدح خواجه امام رکن الدین حسن — دوش چون راند عرصه گردون
- شمارهٔ ۹۷ - مدح اقضی القضات خواجه رکن الدین حافظ همدانی — ای عشق تو داده بر جهان فرمان
- شمارهٔ ۹۹ - مدح خواجه رکن الدین حسن — عرض داد از چابکی خورشید شمعی پیرهن
- شمارهٔ ۱۰۳ - مدح قزل ارسلان — چو شب وقایه برانداخت، از رخ گردون
- شمارهٔ ۱۰۴ - مدح الغ جاندار نور الدین حسن — مملکت خوش سر برآورد از وسن
- شمارهٔ ۱۰۱ - مدح اتابک ایلد گز (شمس الدین) — امروز نشاطی است درافلاک و درارکان
- شمارهٔ ۱۱۰ - مدح عماد الدین طغلوا. والی همدان — ای سپهری که چو خورشید، جواد آمده‌ای
- شمارهٔ ۱۰۶ - مدح عمادالدین مردانشاه فرزند فخرالدین عربشاه — مطرب سماع برکش و ساقی شراب ده
- شمارهٔ ۱۰۸ - مدح سلطان رکن الدین ابوطالب طغرل بن ارسلان سلجوقی (قسیم امیرالمؤمنین) — ای کعبه سپهرت، تا کعب پا رسیده
- شمارهٔ ۱۰۷ - مدح خواجه اثیرالدین تورانشاه وزیر — زادک الله جمالا، تو گر آئی ای ماه
- شمارهٔ ۱۱۲ - مدح امیر فخرالدین زنگی از امرای سلطان محمد سلجوقی — شها، ز چشمه تیغ تو چرخ نیرنگی
- شمارهٔ ۱۰۹ - وصف شمع و مدح جمال الدین محمود بن عبداللطیف بن محمد بن ثابت خجندی از رؤسای شافعیه اصفهان — ای شمع زردروی، که با اشک دیده‌ای
- شمارهٔ ۱۱۱ - مدح سلطان رکن الدین ارسلانشاه بن طغرل — همای چتر فلک سای ارسلانشاهی
- شمارهٔ ۱۰۵ - تاسف از درگذشت عمادالدین مردانشاه بن فخرالدین عربشاه — صدر و گاه فلک و جاه تهی ماند زماه
- شمارهٔ ۱۱۴ - مدح سلطان قزل ارسلان سلجوقی — ای یافته هر آنچ بدو داده و هم ورای
- شمارهٔ ۱۱۸ - مدح فخرالدین عربشاه — خه خه تبارک الله ای ماه تو بجائی
- شمارهٔ ۱۱۶ - تهنیت میلاد یکی از وزراء — بر تخت اوج رفت درخشنده اختری
- شمارهٔ ۱۱۷ - مدح خواجه امام صفی الدین اصفهانی — ای صورت تو آیت زیبائی و خوشی
- شمارهٔ ۱۱۵ - مدح خواجه اثیرالدین نورانشاه — ای برویت چشم روشن اختر نیک اختری
- شمارهٔ ۱۱۳ - مدح اثیرالدین تورانشاه — نصیب یافت جهان از سعادت کبری