انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - در مدح قاضی حمیدالدین بلخی — صدری که ازو دولت و دین جفت ثباتست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - در مدح خاقان اعظم پیروزشاه — شاها زمانه بندهٔ درگاه جاه تست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در صفت خزان و مدح ناصرالدین ابوالفتح طاهر — روز می خوردن و شادی و نشاط و طرب است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح ضیاء الدین اکفی الکفاة مودودبن احمدالعصمی — آخر ای خاک خراسان داد یزدانت نجات
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در مدح خاقان اعظم عمادالدین پیروزشاه — ای زمان شهریاری روزگارت
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - در مدح سلطان سنجر — ملک مصونست و حصن ملک حصین است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - در مرثیهٔ سیدالسادات مجدالدین ابی‌طالب‌بن نعمه — شهر پرفتنه و پر مشغله و پر غوغاست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - در مدح ناصرالملة والدین ابوالفتح طاهر — اگر محول حال جهانیان نه قضاست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - در مدح ملکان غور شهاب‌الدین و ناصرالدین حسن محمود — عرصهٔ مملکت غور چه نامحدودست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در مدح امام اجل عالم صفی‌الدین عمر گحجواری — زمانهٔ گذران بس حقیر و مختصرست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در مدح مجدالدین محمدبن نصر احمد — گرچرخ را در این حرکت هیچ مقصدست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - در مدح صاحب ناصرالدین و تهنیت منصب — منصب از منصبت رفیع‌ترست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - ایضا در وصف عمارت ممدوح — یارب این بارگاه دستورست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - در مدح ناصرالدین طاهر و توصیف عمارت وی — می بیاور که جشن دستورست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ - در مدح دستور معظم ناصرالدین طاهربن المظفر گوید — ای ملک بهین رکن ترا کلک وزیرست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - در مدح صدر سعید خواجه سعدالدین اسعد و عرض اخلاص — منت از کردگار دادگرست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در مدح مودود شاه زنگی — بازآمد آنکه دولت و دین در پناه اوست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ - در شکایت فلک و مدح صدر سعدالدین — تیر ستم فلک خدنگست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - در مدح کمال‌الدین محمود خال — اگر در حیز گیتی کمالست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - در مدح خاتون معظم صفوةالدین مریم گوید — هرچه زاب و آتش و خاک و هوای عالمست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - در مدح جلال‌الدین احمد — ای ترک می بیار که عیدست و بهمنست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ - در مدح خاقان اعدل ابوالمظفر عمادالدین پیروز شاه — نوش لب لعل تو قیمت شکر شکست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - در مدح امیر نصیرالدین تاج‌الملوک ابوالفوارس — ملک هم بر ملک قرار گرفت
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - در وصف ربیع و مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی — روز عیش و طرب و بستانست