انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- غزل شمارهٔ ۲۶۷ — زردرویم ز چرخِ دندان‌خای
- غزل شمارهٔ ۲۶۸ — جانا به کمال صورتی‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۷۱ — یا بدان رخ نظری بایستی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲ — ای دیر به دست آمده بس زود برفتی
- غزل شمارهٔ ۲۶۹ — گر مرا روزگار یارستی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰ — همچون سر زلف خود شکستی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵ — تا که دستم زیر سنگ آورده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۶۶ — دامن اندر پای صبر آورده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۷۴ — ای دل تو مرا به باد دادی
- غزل شمارهٔ ۲۷۶ — ای دوست به کام دشمنم کردی
- غزل شمارهٔ ۲۷۸ — بس دل‌افروز و دلارام آمدی
- غزل شمارهٔ ۲۷۷ — گر ترا روزی ز ما یاد آمدی
- غزل شمارهٔ ۲۷۹ — گر ترا طبع داوری بودی
- غزل شمارهٔ ۲۷۵ — دیدی که پای از خط فرمان برون نهادی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳ — چه ناز است آنکه اندر سرگرفتی
- غزل شمارهٔ ۲۸۰ — یاد می‌دار کآن چه بنمودی
- غزل شمارهٔ ۲۸۸ — یک دم به مراعات دلم گرم نداری
- غزل شمارهٔ ۲۸۱ — بی‌دلم ای یار همچنان که تو دیدی
- غزل شمارهٔ ۲۸۲ — دلم بردی نگارا وارمیدی
- غزل شمارهٔ ۲۸۵ — ما را تو به هر صفت که داری
- غزل شمارهٔ ۲۸۶ — تو گر دوست داری مرا ور نداری
- غزل شمارهٔ ۲۸۷ — گرفتم کز غم من غم نداری
- غزل شمارهٔ ۲۸۳ — بدخوی‌تری مگر خبر داری
- غزل شمارهٔ ۲۸۴ — روی چون ماه آسمان داری