انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- غزل شمارهٔ ۲۸۹ — ندارم جز غم تو غمگساری
- غزل شمارهٔ ۲۹۵ — گرفتم سر به پیمان درنیاری
- غزل شمارهٔ ۲۹۶ — جانا اگر به جانت بیابم گران نباشی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴ — الحق نه دروغ محتشم یاری
- غزل شمارهٔ ۲۹۰ — ای کار غم تو غمگساری
- غزل شمارهٔ ۲۹۲ — نگفتی کزین پس کنم سازگاری
- غزل شمارهٔ ۲۹۱ — با من اندر گرفته‌ای کاری
- غزل شمارهٔ ۲۹۳ — ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری
- غزل شمارهٔ ۳۰۰ — یک زمان از غم نیاسایم همی
- غزل شمارهٔ ۳۰۴ — ای غایت عیش این جهانی
- غزل شمارهٔ ۲۹۸ — گر جان و دل به دست غم تو ندادمی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹ — گر من اندر عشقِ تو جز درد یاری دارمی
- غزل شمارهٔ ۳۰۳ — بنامیزد به چشم من چنانی
- غزل شمارهٔ ۳۰۲ — آگه نه‌ای ز حالم ای جان و زندگانی
- غزل شمارهٔ ۲۹۷ — مرا وقتی خوشست امروز و حالی
- غزل شمارهٔ ۳۰۱ — بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
- غزل شمارهٔ ۳۰۸ — سر آن داری کامروز مرا شاد کنی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱ — از من ای جان روی پنهان می‌کنی
- غزل شمارهٔ ۳۰۹ — بی‌گناه از من تبرا می‌کنی
- غزل شمارهٔ ۳۰۶ — دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بی‌معنی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰ — آخر ای جان جهان با من جفا تا کی کنی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲ — ناز از اندازه بیرون می‌کنی
- غزل شمارهٔ ۳۰۵ — گرد ماه از مشک خرمن می‌زنی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷ — نام وصل اندر زبانی افکنی