ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۱۴ — ازان پس بفرمود کان جام زرد
- بخش ۱۳ — بفرمود تا رفت پیشش پزشک
- بخش ۱۲ — چو شد کار آن سروبن ساخته
- بخش ۱۵ — ز میلاد چون باد لشکر براند
- بخش ۱۶ — چو آن نامه برخواند فور سترگ
- بخش ۱۹ — چو لشکر شد از خواسته بی‌نیاز
- بخش ۱۷ — چو پاسخ به نزد سکندر رسید
- بخش ۱۸ — چو اسکندر آمد به نزدیک فور
- بخش ۲۵ — سکندر بیامد دلی همچو کوه
- بخش ۲۰ — چو برگشت و آمد به درگاه قصر
- بخش ۲۱ — سکندر چو بشنید از یادگیر
- بخش ۲۴ — بخندید قیدافه از کار اوی
- بخش ۲۶ — چو طینوش گفت سکندر شنید
- بخش ۲۲ — چو اسکندر آن نامهٔ او بخواند
- بخش ۲۷ — همی چاره جست آن شب دیریاز
- بخش ۲۳ — جهانجوی ده نامور برگزید
- بخش ۳۴ — سکندر سوی روشنایی رسید
- بخش ۳۰ — وزان جایگه رفت خورشیدفش
- بخش ۳۵ — سکندر چو بشنید شد سوی کوه
- بخش ۳۳ — وزان جایگه شاد لشگر براند
- بخش ۲۹ — همی رفت منزل به منزل به راه
- بخش ۳۲ — بپرسید هرچیز و دریا بدید
- بخش ۲۸ — وزان جایگه لشکر اندر کشید
- بخش ۳۱ — چو نزدیکی نرم‌پایان رسید