جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
زندگینامهٔ جمالالدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار میرود. فرزند وی کمالالدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریابی و رشید وطواط مکاتبه و مشاعره میکرده است. او مداح حکمرانان سلجوقی و آل خُجند بود و در اصفهان میزیست.
آثار جمالالدین عبدالرزاق
شعرهای جمالالدین عبدالرزاق
- شمارهٔ ۹۷ - قطعه — من ز جمع شاعران باری کیم
- شمارهٔ ۹۸ - در شکایت از روزگار — منم آنکس که عقل را جانم
- شمارهٔ ۹۹ - درمدح امام اجل معین الدین — ای دو یت و مسند تو دین و دولت را نظام
- شمارهٔ ۱۰۳ - قصیده — کی است نوبت احسان و روزگار کرم
- شمارهٔ ۱۰۴ - قصیده — ای بحق پادشاه روی زمین
- شمارهٔ ۱۰۱ - درتهنیت حج — ای محرم خانه محرم
- شمارهٔ ۱۰۰ - در مرثیه امام سعید جمال الدین محمود — چه شد که عالم معنی خراب میبینم
- شمارهٔ ۱۰۲ - قصیده — ای ز وجود تو کارها چو نگارم
- شمارهٔ ۱۱۲ - قصیده — زهی گشاده بمدح تو روزگار دهن
- شمارهٔ ۱۰۸ - قیامت و حشر و نشر — چو در نورد دفراش امر کن فیکون
- شمارهٔ ۱۰۶ - درمدح نصره الدین جهان پهلوان — زهی بنفحه عدل تو زنده جان جهان
- شمارهٔ ۱۰۷ - قصیده — زهی محل رفیعت ز حد و هم بیرون
- شمارهٔ ۱۰۹ - در مدح امام العالم اقضی القضاه رکن الدین — ای گذشته پایه قدرت زهفتم آسمان
- شمارهٔ ۱۱۱ - در مدح امیر شهاب الدین خالص رحمه الله — ای بتو چشم مملکت روشن
- شمارهٔ ۱۰۵ - درتوصیف آتش و مدح رکن الدین مسعود — بگشت گونه باغ از نهیب باد خزان
- شمارهٔ ۱۱۰ - در تقاضای عفو از رکن الدین مسعود صاعد — زهی بعدل تو اقلیم شرع آبادان
- شمارهٔ ۱۱۴ - این قطعه متوسط را یکی از بزرگان عصر از طبع خود باستاد جمال الدین نوشته و او را نزد خود خوانده — ای نقشبند عالم جان اندرین جهان
- شمارهٔ ۱۱۷ - در بیان مقامات خود فرماید — منم که گوهر طبع منست کان سخن
- شمارهٔ ۱۱۸ - در مرثیت قوام الدین صاعد — باز این چه ظلمتست که در مجمعی چنین
- شمارهٔ ۱۱۵ - استاد جمال الدین در جواب نگاشته — ای کلک نقشبند تو آرایش جهان
- شمارهٔ ۱۱۶ - چیستان بنام شمشیر و تخلص بمدح ملک عز الدین — چیست آن آخته آینه گون
- شمارهٔ ۱۲۰ - چیستان بنام شمشیر و مدح اسپهبد مازندران — دولت بیدار دوش کرد زعقل امتحان
- شمارهٔ ۱۱۳ - قصیده — رسول مرگ پیامی همی رساند بمن
- شمارهٔ ۱۱۹ - در مرثیت قوام الدین و تهنیت رکن الدین برای برء مرض — منت خدایرا که بتایید آسمان