جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
زندگی‌نامهٔ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریابی و رشید وطواط مکاتبه و مشاعره می‌کرده است. او مداح حکمرانان سلجوقی و آل خُجند بود و در اصفهان می‌زیست.
آثار جمال‌الدین عبدالرزاق
شعرهای جمال‌الدین عبدالرزاق
- شمارهٔ ۱۲۲ - ولله در قائله — زهی وفای تو مانند نقش بر ناخن
- شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح حسام الدوله والدین اسپهبد ملک مازندران — ای ملوک جهان مسخر تو
- شمارهٔ ۱۲۵ - قصیده — زهی ملک و دین از تو رونق گرفته
- شمارهٔ ۱۲۷ - در وصف قاضی القضاة رکن الدین — ای غم تو چون سویدا جای در دل یافته
- شمارهٔ ۱۲۴ - در نکوهش روزگار — بنگرید این چرخ و استیلای او
- شمارهٔ ۱۲۶ - قصیده — ای ردای شب نقاب صبح صادق ساخته
- شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح صدر سعید ابوالفتوح قوام الدین — ای جهان از تو معطر گشته
- شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح خواجه رکن الدین صاعد — ای نهاده گوشه مسند بر اوج آسمان
- شمارهٔ ۱۳۵ - در وصف کاخ — ای حریم حرمت یزدانی
- شمارهٔ ۱۲۹ - قصیده — دارم زعشق روی تو پیوسته ترمژه
- شمارهٔ ۱۳۳ - در مدح رکن الدین مسعود نورالله قبره — بس خرم و فرخست این اضحی
- شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح قوام الدین ابوالفتوح — ای که از لطف جهان جانی
- شمارهٔ ۱۳۱ - در مدح قوام الدین صاعد — آن زلف نگر بدان پریشانی
- شمارهٔ ۱۳۰ - قصیده — ای چشم چرخ چون تو ندیده هنرنمای
- شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح رکن الدین مسعود — زهی اخلاق تو محمود همچون عقل و دانائی
- شمارهٔ ۱۳۲ - در وصف بهار و مدح نظام الدین بوالعلای صاعد برادر رکن الدین — اینک نوبهار آورد بیرون لشگری
- شمارهٔ ۳ - در مدح علاءالدوله — با من آخر صنما جنگ چرا باید داشت
- شمارهٔ ۴ - در مدح سلطان ملکشاه — ای مملکت ببال که عهد شهنشهست
- شمارهٔ ۶ - در مدح صدر والاقدر — باز این چه عربده است که با ماهمی کنی
- شمارهٔ ۸ - در مدح رکن الدین مسعود — عشق چون دل سوی جانان میکشد
- شمارهٔ ۵ - در مدح ظهیرالدین و شکایت از روزگار — نالم همی و سود نبینم ز ناله‌ام
- شمارهٔ ۲ - چیستان در مدح رکن الدین — چیست آن جرم مربع بفلک ساخته جای
- شمارهٔ ۷ - در شکایت از روزگار — بازم ز دور چرخ جگر خون همیشود
- شمارهٔ ۱ - در نعت رسول اکرم (ص) — ای از بر سدره شاهراهت