خالد نقشبندی
زاده ۱۱۹۳ – درگذشته ۱۲۴۲ هجری قمری، سلیمانیه
زندگی‌نامهٔ خالد نقشبندی
ضیاءالدّین ابوالبهاء مولانا خالد ذوالجناحین شهرزوری از علمای بزرگ شافعی و از مرشدان بلندپایهٔ طریقت نقشبندی است. او به قول اکثر نویسندگان در سال ۱۱۹۳ هجری قمری (۱۷۷۹ م) یا نزدیک به همین تاریخ در قصبهٔ قره‌داغ (از توابع سلیمانیهٔ عراق) چشم به جهان گشود و شب جمعه سیزدهم ذی‌القعدهٔ سال ۱۲۴۲ هجری قمری در ۴۹ سالگی درگذشت. تخلص وی در اشعارش «خالد» است. اشعار مولانا خالد نقشبندی به همت آقای سید جابر موسوی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خالد نقشبندی
شعرهای خالد نقشبندی
- شماره ۴ — زوخاوان جه وه‌خت فه‌صل گیان‌کیشان
- شماره ۳ — میرزام وه فاته ن ... میرزام وه فاته ن
- شماره ۵ — قیبله‌م فیراقت، قیبله‌م فیراقت
- شماره ۱ — دیسان دیاری دلبه ری وه ک مه شعه لستان داد دیار
- شماره ۲ (موولانا ئه‌م پارچه شیعره‌ی له مه‌دینه‌ی مونه‌ووه‌ره وتووه) — وه ئه‌ودال نه‌که‌م ... وه ئه‌ودال نه‌که‌م
- شماره ۶ — هامسه‌ران نه‌سه‌ب ... هامسه‌ران نه‌سه‌ب
- شماره ۷ (موناجات) — یا فه‌رد ئه‌عظم، یا فه‌رد ئه‌عظم!
- شماره ۱ — تا به خالت شد سر زلف آشنا
- شماره ۲ — به تاب تب فتاد از تاب رویت این دل بی‌تاب
- شماره ۸ — خالدا کرد فلک قد ترا خم، یعنی
- شماره ۷ — دلربائی است مرا، نیم نگاهش چو می است
- شماره ۳ — مظهر لطف صمدی خالد است
- شماره ۹ — خالد اندر بهشت خالد باد
- شماره ۵ — حالتم رشک ده مجنون کن
- شماره ۶ — هر آنکو مست صهبای جنون است
- شماره ۴ — نازم به رعنا دلبری سالار هر دو عالم است
- شماره ۱۰ — ور از نفس کسی چراغ افسرد
- شماره ۱۳ — سالار رسل، کریم و امجد
- شماره ۱۲ — طمع دارد ز جانان زلف سرمد
- شماره ۱۵ — خاک پای حضرت صدیق شاه نقشبند
- شماره ۱۱ — در مکتب دل سبق نباشد
- شماره ۱۷ — فریاد ز دست دلبر سنگین دل
- شماره ۱۶ — طمع دارد به فضل حی معبود
- شماره ۱۴ — غوث عالم، خواجه گردون فراز سربلند