غزلیات — خالد نقشبندی
فهرست شعرها
- غزل شماره ۶ — می‌رسد گر شوی تو دور از ما
- غزل شماره ۷ — ای گل رویت بود مژگان به چشمم خارها
- غزل شماره ۸ — الهی تا به کی مرغ دل اندر دام کاکل‌ها
- غزل شماره ۵ — چنان ببریدی آخر رشته‌های آشنایی را
- غزل شماره ۱ (در بازگشت از سفر حج) — واحسرتا جدا شدم از خانهٔ خدا
- غزل شماره ۴ — جز تو سرمایه جان نیست مرا
- غرل شماره ۲ — وام بگرفتم به صد جان گرد نعلین ترا
- غزل شماره ۳ — به معمار غمت نو ساختم ویرانه خود را
- غزل شماره ۱۵ — هرگز ترحمی به من مبتلات نیست
- غزل شماره ۱۳ — ز رشک سرو قدت، سرو پای در خاک است
- غزل شماره ۱۰ — مجمر سینه ز دوریت به تاب است امشب
- غزل شماره ۱۲ — بی روی توام ای مه نو خانه خراب
- غزل شماره ۹ — ای به قد سرو و به عارض همچو ب و د و ر (با و دال و را)
- غزل شماره ۱۶ — گرچه اسباب طرب پیش من امشب نه کم است
- غزل شماره ۱۱ — جای جانان است اینجا مایه جانم کجاست؟
- غزل شماره ۱۴ — گرچه اسباب طرب پیش من امشب نه کم است
- غزل شماره ۲۴ — سایه این خرگه نیلی کرا مامن بود
- غزل شماره ۱۷ — رو به محراب دو ابرویت عبث کردم عبث
- غزل شماره ۲۰ — ای تاب ز آفتاب ربوده ز تاب رخ
- غزل شماره ۲۲ — به اکسیر وحیل هر خاک راهی زر نخواهد شد
- غزل شماره ۱۹ — ای شده در دور لعلت تازه ایام مسیح
- غزل شماره ۱۸ — این چه نام است کزو سکه دین یافت رواج
- غزل شماره ۲۳ — جانا بیا که بی تو جهان جمله واله شد
- غزل شماره ۲۱ — کیست این کز نگهی رهزن صد جان باشد
- غزل شماره ۳۲ — بازم افتاد به دل داغ نگاری که مپرس
- غزل شماره ۳۱ — دل پراکنده شد از یاد دلارامی باز
- غزل شماره ۲۹ — ندارد هیچ کس یاری چو یار من همایون فر
- غزل شماره ۳۰ — روزم از هجران شب دیجور شد بار دگر
- غزل شماره ۲۶ — مژده ای یعقوب دل کان یوسف کنعان رسید
- غزل شماره ۲۸ — ای به امید وصالت تلخی هجران لذیذ
- غزل شماره ۲۵ — جان به استقبال جانان می‌رود
- غزل شماره ۲۷ — سوگند به خالی ز رخت گشته پدید
- غزل شماره ۳۸ — عمر شد در کار ناهموار بر باد ای دریغ
- غزل شماره ۴۰ — باز شد دل به درون نائره افروز فراق
- غزل شماره ۳۶ — ای ز گلزار جهان شمشاد دلجویت غرض
- غزل شماره ۳۳ — مرد از هجر روی تو ای نازنین فریاد رس
- غزل شماره ۳۹ — ای که رویت را بود بر مهر تابان صد شرف
- غزل شماره ۳۵ — ز شوقت شمع چون پروانه رقاص
- غزل شماره ۳۷ — خدایا جز تو ما را نیست حافظ
- غزل شماره ۳۴ — بنازم نازنینی را که شد از عکس رخسارش
- غزل شماره ۴۱ — الا ای جامه صبر از غمت چاک
- غزل شماره ۴۲ — ای مه و خورشید از رخشنده رخسارت خجل
- غزل شماره ۴۵ — از بس که ز صهبای هوس بیخود و مستم
- غزل شماره ۴۸ — جانا خدا گواست ز دوریت ققنسم
- غزل شماره ۴۶ — عاشق و مست و خراب کیستم؟
- غزل شماره ۴۳ — به چوگان قضا بادا شکسته دست چوگانم
- غزل شماره ۴۷ — چه دولت بود یارب دوش من در خواب می‌دیدم
- غزل شماره ۴۴ — ز سودای خود ار خطی به کلک شوق بنشانم
- غزل شماره ۴۹ — چون کنی از لعل لب میل شکر ریختن
- غزل شماره ۵۱ — خسروی دارم که کرده درگه مهمیز او
- غزل شماره ۵۰ — نشتر فولاد یا مژگان دلدار است این
- غزل شماره ۵۵ — عزیز اگر ز روی غمگساری
- غزل شماره ۵۶ — هر دم به گوشم آید از سوز دل صدایی
- غزل شماره ۵۲ — ای از گل رخسارت خون خورده گل مینو
- غزل شماره ۵۳ — ای گشته چو مجنونم در عشق تو افسانه
- غزل شماره ۵۴ — ای زلف تو ماه را نقابی