خالد نقشبندی
زاده ۱۱۹۳ – درگذشته ۱۲۴۲ هجری قمری، سلیمانیه
زندگی‌نامهٔ خالد نقشبندی
ضیاءالدّین ابوالبهاء مولانا خالد ذوالجناحین شهرزوری از علمای بزرگ شافعی و از مرشدان بلندپایهٔ طریقت نقشبندی است. او به قول اکثر نویسندگان در سال ۱۱۹۳ هجری قمری (۱۷۷۹ م) یا نزدیک به همین تاریخ در قصبهٔ قره‌داغ (از توابع سلیمانیهٔ عراق) چشم به جهان گشود و شب جمعه سیزدهم ذی‌القعدهٔ سال ۱۲۴۲ هجری قمری در ۴۹ سالگی درگذشت. تخلص وی در اشعارش «خالد» است. اشعار مولانا خالد نقشبندی به همت آقای سید جابر موسوی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خالد نقشبندی
شعرهای خالد نقشبندی
- غزل شماره ۴۹ — چون کنی از لعل لب میل شکر ریختن
- غزل شماره ۵۱ — خسروی دارم که کرده درگه مهمیز او
- غزل شماره ۵۰ — نشتر فولاد یا مژگان دلدار است این
- غزل شماره ۵۵ — عزیز اگر ز روی غمگساری
- غزل شماره ۵۶ — هر دم به گوشم آید از سوز دل صدایی
- غزل شماره ۵۲ — ای از گل رخسارت خون خورده گل مینو
- غزل شماره ۵۳ — ای گشته چو مجنونم در عشق تو افسانه
- غزل شماره ۵۴ — ای زلف تو ماه را نقابی
- در مدح یکی از امیران — خواهم از نظم ده لیل و نهار
- در وصف باغ باقله عبدالان — گوش باید کرد ازین سرگشته اندوهگین
- هنگام دیدن کوه‌های مدینه منوره — عجایب نشاه ای زین دامن کهسار می‌آید
- در مدح شاه عبدالله — دهید از من خبر آن شاه خوبان را به پنهانی
- در وصف حضرت رضا (علیه السلام) هنگام زیارت — این بارگاه کیست که از عرش برتر است
- قطعه شماره ۱ — اگر مرد کاری در دوست باز است
- قطعه شماره ۳ — امامانی کز ایشان زیب دین است
- قطعه شماره ۲ — ای داوری که خاک درت دیده را جلاست
- قطعه شماره ۸ — برد گل رشک از روی محمد (صلعم)
- قطعه شماره ۵ — آنکه صد فضل بر روان دارد
- قطعه شماره ۶ — هزبر بیشه مردی سلیم بن محمود آنکه
- قطعه شماره ۹ — آرام رفت از دل و آرام جان ندید
- قطعه شماره ۷ — این چه خاک است کزو رایحه جان آمد
- قطعه شماره ۱۰ (در زیارت مرقد بایزید بسطامی) — یارب به حق تربت سلطان بایزید
- قطعه شماره ۱۱ — موسم عید است و ما نومید از دیدار یار
- قطعه شماره ۴ — داد از تظلم فلک حقه باز داد