مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۳۹۱ — ای چرخ همه کار به پرگار زدی
- شمارهٔ ۳۸۴ — چون بلبل داریم برای رازی
- شمارهٔ ۳۸۵ — امید به زندگانیم نیست بسی
- شمارهٔ ۳۸۶ — مسعود چو دربند گرفتار شدی
- شمارهٔ ۳۹۰ — آمد بر من خیال زیبا یاری
- شمارهٔ ۳۸۷ — نالنده تر از نایم در قلعه نای
- شمارهٔ ۳۸۹ — بر شاهان جمله پادشاهی داری
- شمارهٔ ۳۸۸ — ای شاه جهان ز ملک باقی شادی
- شمارهٔ ۳۹۳ — از بلبل بر سرو طربناک تری
- شمارهٔ ۳۹۵ — ای تن تو به طبع بار بیمار کشی
- شمارهٔ ۳۹۸ — چون دید که بر عزم سفر دارم رای
- شمارهٔ ۳۹۹ — این چرخ بسی بدل کند نوها را
- شمارهٔ ۳۹۲ — از غنچه ناشکفته مستورتری
- شمارهٔ ۳۹۷ — ای تن چه تنی که تا شدی فرهنگی
- شمارهٔ ۳۹۶ — چون موی شدم رنج هر بیدادی
- شمارهٔ ۳۹۴ — ای قلعه نای مادر ملک تویی
- شمارهٔ ۳ - در ستایش ابورشد رشید — ای رفیقان من ای عمر و منصور و عطا
- شمارهٔ ۲ - در ستایش محمود شاه — شاها، جهان‌شاهی و شاه جهانیا
- شمارهٔ ۶ - مدح سیف الدوله محمود بن ابراهیم — زهی موفق و منصور شاه بی همتا
- شمارهٔ ۴ - مدح صاحب اجل العمید منصور بن سعید بن احمد — خردم نمود گردش چرخ چو آسیا
- شمارهٔ ۵ - در مدح منصور بن سعید — شب آمد و غم من گشت یک دو تا فردا
- شمارهٔ ۷ - وصف بهار و مدح سلطان محمود — به نو بهاران غواص گشت ابر هوا
- شمارهٔ ۸ - مدح سلطان مسعود بن ابراهیم — زلفین سیاه آن بت زیبا
- شمارهٔ ۱ - در مدح محمد بن علی خاص از سرداران سلطان ابراهیم غزنوی — چون نای بینوایم ازین نای بینوا