مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۳۶۰ — ای ابر ز بحر تا هوایی شده ای
- شمارهٔ ۳۶۲ — ای غم سختی تو ای دل از غم نرمی
- شمارهٔ ۳۶۷ — از شیرینی چون به سخن بنشینی
- شمارهٔ ۳۶۱ — بر شعر مرا دلیست ای بار خدای
- شمارهٔ ۳۶۳ — روزی که چو باد پیش من برگذری
- شمارهٔ ۳۶۴ — مفروق دو دیده ای و مقرون دلی
- شمارهٔ ۳۶۵ — مرهم گفتم تو با دل ریش همی
- شمارهٔ ۳۶۶ — دولت ز علاء دولت عالی رای
- شمارهٔ ۳۶۹ — ای گل نه ز گل ز دل همی بر رویی
- شمارهٔ ۳۷۰ — آخر نگذاردم فلک چون زاری
- شمارهٔ ۳۷۱ — ای دولت هند را جمالی دادی
- شمارهٔ ۳۷۲ — شوخی صنمی خوشی کشی خندانی
- شمارهٔ ۳۶۸ — با هر تاری ساخته چون پود شوی
- شمارهٔ ۳۷۵ — در پیش گل وصال ما را بویی
- شمارهٔ ۳۷۴ — ای بخت مرا سوخته خرمن کردی
- شمارهٔ ۳۷۳ — عشق آتشی افروخت که از بسیاری
- شمارهٔ ۳۸۰ — ای نای هوا بریدم از نای دمی
- شمارهٔ ۳۸۱ — عشوه دهیم همی سرابی گویی
- شمارهٔ ۳۸۲ — ای راوه اگر بهشت پیداست تویی
- شمارهٔ ۳۷۶ — گرچه کندت مساعدت روز بهی
- شمارهٔ ۳۷۷ — فر ابدی و نعمت جاویدی
- شمارهٔ ۳۸۳ — ای شاه عدو بندی و هم قلعه گشای
- شمارهٔ ۳۷۸ — ای حورا زاده لعبت نوشادی
- شمارهٔ ۳۷۹ — بنمودی مقنعی مهی ناگاهی