مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۳۳۶ — هر جان که بود برتر از آن باشی تو
- شمارهٔ ۳۳۷ — نورست ای ماه حسن سرمایه تو
- شمارهٔ ۳۴۰ — سلطان ملک اقبال عنان داد به تو
- شمارهٔ ۳۳۸ — ای نای تو را نقل و می روشن کو
- شمارهٔ ۳۴۳ — ای نای ندیده ام دلی شاد از تو
- شمارهٔ ۳۳۹ — ای شاه بترس از آنکه پرسند از تو
- شمارهٔ ۳۴۱ — صالح پس ازین طرب نباید بی تو
- شمارهٔ ۳۴۲ — ای شمع شدم به عشق پروانه تو
- شمارهٔ ۳۵۱ — آنی که ز فالها همه فال تو به
- شمارهٔ ۳۵۰ — ای ملک به دولت تو دارا گشته
- شمارهٔ ۳۴۴ — مادر که مرا بزاد زاد از پی تو
- شمارهٔ ۳۴۵ — هرگز نرسد به لطف در مهر چو تو
- شمارهٔ ۳۴۸ — از کوفتن پای تو و گشتن تو
- شمارهٔ ۳۴۹ — با من به میان رسول باید با تو
- شمارهٔ ۳۴۶ — خوردم همه زهر عشق تو شکر کو
- شمارهٔ ۳۴۷ — روی و بر من تا بشدم از بر تو
- شمارهٔ ۳۵۷ — این خوشرویان که ایستادند همه
- شمارهٔ ۳۵۶ — چون دولت تو جهان جوانست ای شاه
- شمارهٔ ۳۵۲ — از هر جنسم چو شاه بگشادی راه
- شمارهٔ ۳۵۳ — چندان داری ز حسن و خوبی مایه
- شمارهٔ ۳۵۵ — آمد بر من به چشمکان خواب زده
- شمارهٔ ۳۵۹ — دانم که وفا ز دل برانداخته ای
- شمارهٔ ۳۵۸ — امروز منم چو ماری اندر سله ای
- شمارهٔ ۳۵۴ — هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه