ابوالفرج رونی
درگذشته ۵۲۵ هجری قمری، نیشابور
زندگی‌نامهٔ ابوالفرج رونی
ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.
آثار ابوالفرج رونی
شعرهای ابوالفرج رونی
- شمارهٔ ۱۷ - در مدح ابونصر پارسی — سال عمر عزیز آن نو گشت
- شمارهٔ ۱۲ — ای سرافرازی که بر خورشید چرخ
- شمارهٔ ۱۸ - در مدح ابونصر پارسی — همای خلعت عالی فکند سایه بر آن
- شمارهٔ ۱۶ — ای جوادی که کوه و دریا را
- شمارهٔ ۱۳ — به حکم ایزد و اقرار جمله تاجوران
- شمارهٔ ۱۴ — خرد کز همه چیزها برتر است
- شمارهٔ ۱۵ - قطعه ای که به مسعود سعد سلمان نوشته شده — بوالفرج را در این بنا که در آن
- شمارهٔ ۱۱ - در مدح شرف الدین علی — صدر جهان که شعله از نور رای تو
- شمارهٔ ۵ — ای رأی سفر کرده فغان از رایت
- شمارهٔ ۶ — چون چرخ برافکند ردای زربفت
- شمارهٔ ۷ — با روی تو آبله بسی کوشیدست
- شمارهٔ ۸ — روی تو ز مشک زلف قارون گشته ست
- شمارهٔ ۲ — ای محتشمان حضرت آنید شما
- شمارهٔ ۱ — ارزانی عشوه تو هستم صنما
- شمارهٔ ۳ — گه نیک به گفتار برافروخت مرا
- شمارهٔ ۴ — از درد فراقت ای به لب شکر ناب
- شمارهٔ ۱۱ — چون است که عشق اول از تن خیزد
- شمارهٔ ۱۰ — ای دل چو به تو چشم تو بهتر نگرد
- شمارهٔ ۱۲ — ای معطی دولت ای سرافراز عمید
- شمارهٔ ۱۳ — یارب تو کنی عید که گرداند عید
- شمارهٔ ۱۵ — مسکین تن بی خواب مرا تاب نماند
- شمارهٔ ۱۴ — با هجر من ضعیف را تاب نماند
- شمارهٔ ۱۶ — ای جوی فراق در تو پایاب نماند
- شمارهٔ ۹ — از عقل نگر تا نبرد نام دلت