مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۳ — ای ساقیی که آن می احمر گرفته‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۹ — هر روز بامداد طلبکار ما توی
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۱ — ای سیرگشته از ما ما سخت مشتهی
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۰ — آن لحظه کآفتاب و چراغ جهان شوی
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۸ — ای دل ز بامداد تو بر حال دیگری
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۶ — ای عشق کز قدیم تو با ما یگانه‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۲ — ای ساقیی که آن می احمر گرفته‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۵ — مه طلعتی و شهره قبایی بدیده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۸ — هر چند شیر بیشه و خورشیدطلعتی
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۴ — ای مرغ گیر دام نهانی نهاده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۷ — ای جان و ای دو دیده بینا چگونه‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۹ — رویش ندیده پس مکنیدم ملامتی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۴ — ای نای خوش نوای که دلدار و دلخوشی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۵ — اندر میان جمع چه جان است آن یکی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۶ — گر من ز دست بازی هر غم پژولمی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۷ — ای آسمان که بر سر ما چرخ می‌زنی
- غزل شمارهٔ ۳۰۰۱ — ای نای بس خوش است کز اسرار آگهی
- غزل شمارهٔ ۳۰۰۰ — ساقی بیار باده سغراق ده منی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۸ — سوگند خورده‌ای که از این پس جفا کنی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۹ — تا چند از فراق مرا کار بشکنی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۳ — شاها بکش قطار که شهوار می‌کشی
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۰ — جان خاک آن مهی که خداش است مشتری
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۱ — ای عشق پرده در که تو در زیر چادری
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۲ — ای بس فراز و شیب که کردم طلب گری