مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۲ — چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسپی
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۶ — ای نوبهار خندان از لامکان رسیدی
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۴ — گفتی شکار گیرم رفتی شکار گشتی
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۰ — تو چرا جمله نبات و شکری
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۷ — از بهر مرغ خانه چون خانه‌ای بسازی
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۹ — ما را مسلم آمد هم عیش و هم عروسی
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۳ — ای آنک امام عشقی تکبیر کن که مستی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۰ — چون زخمه رجا را بر تار می‌کشانی
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۱ — از دلبر نهانی گر بوی جان بیابی
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۸ — آن مه چو در دل آید او را عجب شناسی
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۵ — گرچه به زیر دلقی شاهی و کیقبادی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۱ — ای گوهر خدایی آیینه معانی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۷ — یا من عجب فتادم یا تو عجب فتادی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۸ — ای کرده رو چو سرکه چه گردد ار بخندی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۶ — دی عهد و توبه کردی امروز درشکستی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۹ — در غیب هست عودی کاین عشق از او است دودی
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۰ — ای آنک جان ما را در گلشکر کشیدی
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۱ — زان خاک تو شدم تا بر من گهر بباری
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۳ — بازآمدی که ما را درهم زنی به شوری
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۲ — اندر مصاف ما را در پیش رو سپر نی
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۲ — گر از شراب دوشین در سر خمار داری
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۳ — گرمی مجوی الا از سوزش درونی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۵ — ای حیله‌هات شیرین تا کی مرا فریبی
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۴ — ای مبدعی که سگ را بر شیر می‌فزایی