مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۶۴ — کوتاه کند زمانه این دمدمه را
- رباعی شمارهٔ ۶۵ — گویم که کیست روح‌افراز مرا
- رباعی شمارهٔ ۶۳ — گر من میرم مرا بیارید شما
- رباعی شمارهٔ ۶۷ — لاحول ولا دور کند آن غم را
- رباعی شمارهٔ ۶۶ — گه می‌گفتم که من امیرم خود را
- رباعی شمارهٔ ۶۹ — من تجربه کردم صنم خوش‌خو را
- رباعی شمارهٔ ۶۸ — ما أطیَبَ ما ألَذَّ ما أحلانا
- رباعی شمارهٔ ۷۱ — منصور بدآن خواجه که در راه خدا
- رباعی شمارهٔ ۷۰ — من ذره و خورشید لقایی تو مرا
- رباعی شمارهٔ ۶۲ — گر عمر بشد عمر دگر داد خدا
- رباعی شمارهٔ ۷۲ — مولای اناالتائب مما سلفا
- رباعی شمارهٔ ۷۳ — می‌آمد یار مست و تنها تنها
- رباعی شمارهٔ ۸۰ — از بانگ سرافیل دمیده است رباب
- رباعی شمارهٔ ۸۳ — اندیشه مکن بکن تو خود را در خواب
- رباعی شمارهٔ ۸۲ — امشب ز برای دل اصحاب مخسب
- رباعی شمارهٔ ۸۱ — امروز چو هر روز خرابیم خراب
- رباعی شمارهٔ ۷۴ — نور فلکست این تن خاکی ما
- رباعی شمارهٔ ۸۵ — ای آنکه تو دیر آمده‌ای در کتاب
- رباعی شمارهٔ ۸۴ — اندیشه و غم را نبود هستی و تاب
- رباعی شمارهٔ ۷۵ — هان ای سفری عزم کجایست کجا
- رباعی شمارهٔ ۷۷ — یک طرفه عصاست موسی این رمه را
- رباعی شمارهٔ ۷۶ — یک چند به تقلید گزیدم خود را
- رباعی شمارهٔ ۷۸ — آن لقمه که در دهان نگنجد به طلب
- رباعی شمارهٔ ۷۹ — آنی که فلک با تو درآید به طرب