مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶ — آن شاه که خاک پای او تاج سر است
- رباعی شمارهٔ ۱۴۰ — آن قاضی ما چو دیگران قاضی نیست
- رباعی شمارهٔ ۱۳۸ — آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت
- رباعی شمارهٔ ۱۳۹ — آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاخت
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳ — آنکس که ترا به چشم ظاهر دیده است
- رباعی شمارهٔ ۱۴۲ — آنکس که بروی خواب او رشک پریست
- رباعی شمارهٔ ۱۴۱ — آنکس که امید یاری غم داده است
- رباعی شمارهٔ ۱۴۵ — آنکس که ز سر عاشقی باخبر است
- رباعی شمارهٔ ۱۳۴ — آن روی ترش نیست چنینش فعل است
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷ — آن شب که ترا به خواب بینم پیداست
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴ — آنکس که درون سینه را دل پنداشت
- رباعی شمارهٔ ۱۳۵ — آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶ — از عهد مگو که او نه بر پای من است
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱ — از بی‌یاری ظریفتر یاری نیست
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹ — آواز تو ارمغانِ نفخ صور است
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰ — از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
- رباعی شمارهٔ ۱۴۷ — آنکو ز نهال هوست خیزانست
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸ — آن نور مبین که در جبین ما هست
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲ — از جمله طمع بریدنم آسانست
- رباعی شمارهٔ ۱۴۶ — آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵ — از دیدن اغیار چو ما را مدد است
- رباعی شمارهٔ ۱۵۳ — از حلقهٔ گوش از دلم باخبر است
- رباعی شمارهٔ ۱۵۴ — از دوستی دوست نگنجم در پوست
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷ — از کفر و ز اسلام برون صحرائیست