مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۵۴۹ — ای اهل مناجات که در محرابید
- رباعی شمارهٔ ۵۴۷ — ایام وصال یار گوئی که نبود
- رباعی شمارهٔ ۵۵۳ — ای دل سر آرزو به پای اندر بند
- رباعی شمارهٔ ۵۴۸ — ای اهل صفا که در جهان گردانید
- رباعی شمارهٔ ۵۵۰ — ای دل اثر صبح گه شام که دید
- رباعی شمارهٔ ۵۵۲ — ای دل این ره به قیل و قالت ندهند
- رباعی شمارهٔ ۵۵۱ — ای دل اگرت رضای دلبر باید
- رباعی شمارهٔ ۵۴۵ — ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد
- رباعی شمارهٔ ۵۴۴ — ای آنکه نخست بر سحر چشم تو زد
- رباعی شمارهٔ ۵۴۳ — ای آنکه ز تو مشکلم آسان گردد
- رباعی شمارهٔ ۵۴۲ — اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
- رباعی شمارهٔ ۵۴۶ — ای اطلس دعوی ترا معنی برد
- رباعی شمارهٔ ۵۵۶ — ای سر روان باد خزانت مرساد
- رباعی شمارهٔ ۵۵۵ — ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنند
- رباعی شمارهٔ ۵۵۷ — ای عشق ترا پری و انسان دانند
- رباعی شمارهٔ ۵۵۸ — ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدید
- رباعی شمارهٔ ۵۶۰ — ای قوم که برتر از مه و مهتابید
- رباعی شمارهٔ ۵۶۳ — این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود
- رباعی شمارهٔ ۵۶۴ — این تنهائی هزار جان بیش ارزد
- رباعی شمارهٔ ۵۶۱ — ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید
- رباعی شمارهٔ ۵۶۵ — ای نرم دلانیکه وفا میکارید
- رباعی شمارهٔ ۵۵۹ — ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَند
- رباعی شمارهٔ ۵۵۴ — ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد
- رباعی شمارهٔ ۵۶۲ — ای مرغ عجب که صید تو شیرانند