مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۵۶۹ — این عشق به جانب دلیران گردد
- رباعی شمارهٔ ۵۷۱ — این واقعه را سخت بگیری شاید
- رباعی شمارهٔ ۵۷۳ — با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد
- رباعی شمارهٔ ۵۷۴ — با سود وصال تو زیانت نرسد
- رباعی شمارهٔ ۵۷۲ — بار دگر این خسته جگر باز آمد
- رباعی شمارهٔ ۵۷۵ — با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد
- رباعی شمارهٔ ۵۷۷ — بر بنده بخند تا ثوابت باشد
- رباعی شمارهٔ ۵۶۷ — این صورت آدمی که درهم بستند
- رباعی شمارهٔ ۵۶۸ — این طرفه که یار در دامن گنجد
- رباعی شمارهٔ ۵۷۶ — بخشای بر آن بنده که خوابش نبود
- رباعی شمارهٔ ۵۶۶ — این سر که در این سینهٔ ما میگردد
- رباعی شمارهٔ ۵۷۰ — این مست به باده‌ای دگر میگردد
- رباعی شمارهٔ ۵۸۳ — بر یار نظر کنم خجل میگردد
- رباعی شمارهٔ ۵۸۴ — بس درمان‌ها کان مدد درد شود
- رباعی شمارهٔ ۵۷۹ — پرسیدم از آن کسی که برهان داند
- رباعی شمارهٔ ۵۸۱ — برقی که ز میغ آن جهان روی نمود
- رباعی شمارهٔ ۵۷۸ — بر خاک نظر کند چو بر ما گذرد
- رباعی شمارهٔ ۵۸۲ — بر گور من آن کو گذرد مست شود
- رباعی شمارهٔ ۵۸۵ — بسیار تو را خسته‌روان باید شد
- رباعی شمارهٔ ۵۸۷ — بعضی به صفات حیدر کرار‌ند
- رباعی شمارهٔ ۵۸۸ — بویت آمد، گریز را روی نماند
- رباعی شمارهٔ ۵۸۶ — بشنو اگرت تاب شنیدن باشد
- رباعی شمارهٔ ۵۸۹ — بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد
- رباعی شمارهٔ ۵۸۰ — پرسید مهم که چشم تو مه را دید