مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۴۷۹ — آن روز که چشم تو ز من برگردد
- رباعی شمارهٔ ۴۷۷ — آن روز که جان خرقهٔ قالب پوشید
- رباعی شمارهٔ ۴۸۱ — آن روز که عشق با دلم بستیزد
- رباعی شمارهٔ ۴۷۸ — آن روز که جانم ره کیوان گیرد
- رباعی شمارهٔ ۴۸۰ — آن روز که روز ابر و باران باشد
- رباعی شمارهٔ ۴۷۲ — آن را که به علم و عقل افراشته‌اند
- رباعی شمارهٔ ۴۷۴ — آنرا که ز عشق دوست بیداد رسد
- رباعی شمارهٔ ۴۷۰ — آن راحت جان گرد دلم میگردد
- رباعی شمارهٔ ۴۷۱ — آنرا که بضاعت قناعت باشد
- رباعی شمارهٔ ۴۷۵ — آن را منگر که ذوفنون آید مرد
- رباعی شمارهٔ ۴۷۳ — آن را که خدای ناف بر عشق برید
- رباعی شمارهٔ ۴۷۶ — آن رفت که بودمی من از عشق تو شاد
- رباعی شمارهٔ ۴۸۶ — آن عشق که برق و بوش تا خلق رسید
- رباعی شمارهٔ ۴۸۴ — آن سر که بود بی‌خبر از می خسبد
- رباعی شمارهٔ ۴۸۵ — آن طرفه جماعتی که جانشان بکشد
- رباعی شمارهٔ ۴۸۸ — آن کز تو خدای این گدا می‌خواهد
- رباعی شمارهٔ ۴۹۰ — آن کس که ترا بیند و خندان نشود
- رباعی شمارهٔ ۴۸۷ — آن کان نبات و تنگ شکر نامد
- رباعی شمارهٔ ۴۸۳ — آن روز که مهرگان گردون زده‌اند
- رباعی شمارهٔ ۴۹۲ — آن کس که از آب و گل نگاری دارد
- رباعی شمارهٔ ۴۸۹ — آن کس که بر آتش جهانم بنهاد
- رباعی شمارهٔ ۴۸۲ — آن روز که کار وصل را ساز آید
- رباعی شمارهٔ ۴۹۳ — آن کس که ز چرخ نیم نانی دارد
- رباعی شمارهٔ ۴۹۱ — آن کس که ترا شناخت جان را چه کند