مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۱ — ای پارسی و تازی تو پوشیده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۳ — ای بی‌ادبانه من ز تو نالیده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۶ — ای خواب مرا بسته و مدفون کرده
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۹ — آهوی قمرا سهامه عیناه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۰ — ای آنکه به جان این جهانی زنده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۷ — ای در طلب گره‌گشائی مرده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۲ — ای بر نمک تو خلق نانی بزده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۴ — ای جان تو بر مقصران آشفته
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۵ — ای با تو جهان ظریف و شادی باره
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۸ — ای دوست مرا دمدمه بسیار مده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۹ — ای روز الست ملک و دولت رانده
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۸ — ای کان العباد ما اهواه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۳ — باز آمد یار با دلی چون خاره
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۶ — بیگانه شوی ز صحبت بیگانه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۷ — بیگاه شد و دل نرهید از ناله
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۵ — بفروخت مرا یار به یک دسته تره
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۴ — بازیچهٔ قدرت خدائیم همه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۹ — تو آبی و ما جمله گیاییم همه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۸ — تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۱ — جانیست غذای او غم و اندیشه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۰ — تو توبه مکن که من شکستم توبه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۰ — ای سرو ز قامت تو قد دزدیده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۲ — ای میر ملیحان و مهان شیی الله
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۱ — ای کوران را به لطف ره بین کرده