مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۹ — سه چیز ز من ربوده‌ای بگزیده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۶ — دی از سر سودای تو من شوریده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۲ — صوفی نشوی به فوطه و پشمینه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۴ — در بندگیت حلقه بگوشم ای شاه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۷ — روی تو نماز آمد و چشمت روزه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۳ — در راه یگانگی چه طاعت چه گناه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۰ — صاحب‌نظران راست تحیر پیشه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۱ — صحت که کُشد سقم و رنجوری به
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۳ — عشق غلب القلب و قد صار به
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۲ — دانی شب چیست بشنو ای فرزانه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۵ — در عشق خلاصهٔ جنون از من خواه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۸ — زلف تو که یکروزم از او روشن نه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۴ — فصلیست چو وصل دوست فرخنده شده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۵ — گفتم چکنم گفت که ای بیچاره
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۱ — ما مردانیم نشسته بر تنگ دره
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۷ — گفتم که ز عشقت شده‌ام دیوانه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۸ — گنجیست نهانه در زمین پوشیده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۶ — گفتم که توی می و منم پیمانه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۹ — گیر ایدل من عنان آن شاهنشاه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۳ — مستم ز می عشق خراب افتاده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۰ — ما را می کهنه باید و دیرینه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۲ — مانندهٔ زنبیل بگیر این روزه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۴ — من میگویم که گشت بیگاه ایماه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۵ — میخوردم باده بابت آشفته