مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۰ — هم آینه‌ایم و هم لقائیم همه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۷ — آن را که نکرد ز هر سود ای ساقی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۷ — وه وه که به دیدار تو چونم تشنه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۲ — یارب تو یکی یار جفاکارش ده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۶ — آن دل که به یاد خود صبورش کردی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۶ — میدان فراخ و مرد میدانی نه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۹ — هر چند در این پرده اسیرید همه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۳ — آمد بر من دوش مه یغمائی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۸ — هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۵ — آن خوش باشد که صاحب تمییزی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۱ — یارب تو مرا به نفس طناز مده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۴ — آن چیز که هست در سبد میدانی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۲ — آن میوه توی که نادرِ ایامی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۱ — آن ظلم رسیده‌ای که دادش دادی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۵ — آنی که به صد شفاعت و صد زاری
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۴ — آنی که بر دلشدگان دیر آئی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۳ — آنی تو که در صومعه مستم داری
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۸ — از جان بگریزم ار ز جان بگریزی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۶ — احوال من زار حزین می‌پرسی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۷ — از آب و گلی نیست بنای چو توی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۹ — آن روز که دیوانه سر و سودائی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۸ — آن رطل گران را اگر ارزان کنیی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۹ — از چهرهٔ آفتاب مهوش گردی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶۰ — آن روی ترش نگر چو قندستانی