مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۴ — عشقست که کیمیای شرقست در او
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۵ — عمرم یکبار زد کناری با تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۹ — گر عاقل و عالمی به عشق ابله شو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۱ — گفتم روزی که من به جانم با تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۰ — گر هیچ ترا میل سوی ماست بگو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۶ — فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۳ — گه در دل ما نشین چو اسرار و مرو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۷ — گر جمله برفتند نگارا تو مرو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۲ — گفتم که کجا بود مها خانهٔ تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۸ — گر عاشق عشق ما شدی، ای مه‌رو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۴ — ما چارهٔ عالمیم و بیچارهٔ تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۵ — مردی یارا که بوی فقر آید از او
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۸ — نی هرکه کند رقص و جهد بالا او
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۱ — هرچند که قد بی‌بدل دارد سرو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۲ — آمد بر من خیال جانان ز پگه
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۵ — آنی که وجود و عدمت اوست همه
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۳ — آن دم که رسی به گوهر ناسفته
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۴ — آنکس که ز دست شد بر او دست منه
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۶ — از دیدهٔ کژ دلبر رعنا را چه
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۷ — السکر صار کاسدا من شفتیه
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۶ — مستم ز دو لعل شکرت ای مه‌رو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۷ — من بندهٔ تو بندهٔ تو بندهٔ تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸۹ — هان ای تن خاکی سخن از خاک مگو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹۰ — هرچند در این هوس بسی باشی تو